Imam Bukhari : 3907
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ سَمِعَ حَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَدِمْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ أَنْ افْتَتَحَ خَيْبَرَ فَقَسَمَ لَنَا وَلَمْ يَقْسِمْ لِأَحَدٍ لَمْ يَشْهَدْ الْفَتْحَ غَيْرَنَا
Lea muitalan munnje [Ishaq bin Ibrahim]; son gulai [Hafsh bin Ghiyats]; Midjiide [Buraid bin Abdullah] [Abu Burdah] [Abu Musa] lea dadjan; Mii deaivvadeimmet profehtain sallallaahu 'alaihi wasallam maŋŋel go son válddii Khaibara, de son juohkigođii midjiide ghanimah, vaikko ii juohkán dan ovttage gii ii oassálastán Khaibara váldimii earret min.