Imam Bukhari : 3892

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَهْبٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِي خَيْبَرَ فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ فَنَزَوْتُ لِآخُذَهُ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ

Al à dit [Abu Al Walid] che al à dit [Syubah]. -E al è stât contât di une altre vie- al à dit [Abdullah bin Mohammed] al à dit [Wahb] al à contât [Syubah] di [Humaid bin Hilal] di [Abdullah bin Moghaffal Radliallahu Anhu] al à dit; ‘Cuant che o jerin daûr a assediâ il fuart di Khaibar, cualchidun al butà un recipient di cuâl plen di sebo, cussì o saltà par cjapâlu sù. O mi soi voltât, al è vignût fûr che il Profete al jere li cussì o mi vergognavi di lui’.