Imam Bukhari : 3865

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَاهُ أَنَّهُمَا كَلَّمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ بَعْضَ بَنِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَهُ لَوْ أَقَمْتَ الْعَامَ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ لَا تَصِلَ إِلَى الْبَيْتِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ فَنَحَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَدَايَاهُ وَحَلَقَ وَقَصَّرَ أَصْحَابُهُ وَقَالَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أَوْجَبْتُ عُمْرَةً فَإِنْ خُلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْبَيْتِ طُفْتُ وَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْبَيْتِ صَنَعْتُ كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ مَا أُرَى شَأْنَهُمَا إِلَّا وَاحِدًا أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ حَجَّةً مَعَ عُمْرَتِي فَطَافَ طَوَافًا وَاحِدًا وَسَعْيًا وَاحِدًا حَتَّى حَلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ বিন আছমা’] [নাফি’]ৰ পৰা আমাক [জুৱাইৰিয়াক] কৈছে যে [‘উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ] আৰু [ছালিম বিন আব্দুল্লাই] ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে তেওঁলোক দুয়োজনে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ সৈতে কথা পাতিছিল। -আৰু আন এটা পথৰ পৰা বর্ণিত হৈছে- আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক [জুৱাইৰিয়াক] [নাফী]ৰ পৰা কৈছে যে আব্দুল্লাহৰ কিছুমান পুত্ৰই তেওঁক কৈছিল; "অহা বছৰ উমৰাহ কৰাটো ভাল, কাৰণ মোৰ ভয় হৈছে তুমি বৈতুল্লাহ নাপাবা।" এই কথা শুনি আব্দুল্লা বিন উমৰে ক’লে; 'আমি এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত ওলাই গৈছিলো, কিন্তু কোৰেইচ কাফিৰসকলে তেওঁক বৈতুল্লাহৰ পৰা বাধা দিছিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কুৰবানী জন্তুটোক বধ কৰি মূৰটো চুলি কাটিলে আৰু তেওঁৰ চাহাবাসকলে তেওঁৰ পিছে পিছে গৈ থাকিল। আব্দুল্লাই কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; 'মই তোমালোকক সাক্ষ্য দিওঁ যে মই ওমৰাহ কৰি যাম।' যদি মোক মোৰ আৰু বৈতুল্লাহৰ মাজত এটা বাট দিয়া হয়, তেন্তে মই তাত তাৱাফ কৰিম আৰু যদি মোক বৈতুল্লাহ এৰি যোৱাত বাধা দিয়া হয় তেন্তে মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৰা ধৰণে কাম কৰি যাম। গতিকে তেওঁ ক্ষন্তেক সময় খোজ কাঢ়িলে তাৰ পিছত ক’লে; 'মই দুয়োটাকে - হজ্জ আৰু উমৰা - বুলি নাভাবো কিন্তু এটা বুলিহে বিবেচনা কৰোঁ।' মই তোমালোকক সাক্ষ্য দিছো যে মই মোৰ 'উমৰা'ৰ লগতে নিজৰ বাবে হজ্জ ফৰজ কৰিছো। গতিকে তেওঁ এবাৰ তাৱাফ আৰু এবাৰ ছাই বনায় আৰু তাৰ পিছত একে সময়তে দুয়োটাৰে বাবে তাহাল্লুল কৰে।'