Sunnah ihram umrah di Dzul Hulaifah dan penandaan hewan hadyu (taqlid & isy'ar) saat keberangkatan ekspedisi Hudaibiyah
Imam Bukhari : 3860
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ حِينَ حَدَّثَ هَذَا الْحَدِيثَ حَفِظْتُ بَعْضَهُ وَثَبَّتَنِي مَعْمَرٌ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَمَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ قَالَا خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْيَ وَأَشْعَرَهُ وَأَحْرَمَ مِنْهَا بِعُمْرَةٍ وَبَعَثَ عَيْنًا لَهُ مِنْ خُزَاعَةَ وَسَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى كَانَ بِغَدِيرِ الْأَشْطَاطِ أَتَاهُ عَيْنُهُ قَالَ إِنَّ قُرَيْشًا جَمَعُوا لَكَ جُمُوعًا وَقَدْ جَمَعُوا لَكَ الْأَحَابِيشَ وَهُمْ مُقَاتِلُوكَ وَصَادُّوكَ عَنْ الْبَيْتِ وَمَانِعُوكَ فَقَالَ أَشِيرُوا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيَّ أَتَرَوْنَ أَنْ أَمِيلَ إِلَى عِيَالِهِمْ وَذَرَارِيِّ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَصُدُّونَا عَنْ الْبَيْتِ فَإِنْ يَأْتُونَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَطَعَ عَيْنًا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَإِلَّا تَرَكْنَاهُمْ مَحْرُوبِينَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَرَجْتَ عَامِدًا لِهَذَا الْبَيْتِ لَا تُرِيدُ قَتْلَ أَحَدٍ وَلَا حَرْبَ أَحَدٍ فَتَوَجَّهْ لَهُ فَمَنْ صَدَّنَا عَنْهُ قَاتَلْنَاهُ قَالَ امْضُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ
اسان کي [عبدالله بن محمد] ٻڌايو آهي [سفيان] چيو آهي ته؛ مون [عز زهريءَ] کي ٻڌو جڏهن هن هي حديث بيان ڪئي؛ 'مون ان جو ڪجهه حصو حفظ ڪيو پوءِ [معمار] مون کي ان جي تصديق [عروه بن الزبير] کان [المسور بن مخرمة] ۽ [مروان بن الحڪم] ٻنهي هڪ ٻئي سان شامل ڪئي، ٻنهي چيو ته: 'حديبيه جي واقعن ۾، رسول الله ﷺ پنهنجن هڪ هزار ساٿين سان گڏ مديني کان روانا ٿيا. جڏهن هو ذوالحلیفه پهتو، ته رسول الله ﷺ پنهنجي قرباني جي جانور کي ٻڌو ۽ نشان لڳايو، پوءِ اتان عمرو ڪرڻ لاءِ احرام شروع ڪيو. ان کان پوءِ هن خزاعہ قبيلي مان هڪ جاسوس موڪليو، جڏهن ته رسول الله ﷺ پنهنجو سفر جاري رکيو، جڏهن هو غدير الاشث پهتو، ته سندس جاسوس آيو ۽ چيو؛' 'يقيناً، قريش توهان جي مقابلي لاءِ گڏ ٿيا آهن. اهي مختلف قبيلن کي متحرڪ ڪرڻ لاءِ گڏ ٿيا. اهي رب سان وڙهندا ۽ رب کي بيت الله ڇڏڻ کان روڪيندا ۽ روڪيندا'. پوءِ هن چيو؛ 'اي ماڻهو، منهنجي طرف گڏ ٿيو. ڇا توهان ڏسو ٿا ته مان خاندان ۽ انهن جي اولاد ڏانهن رخ ڪندس، يعني اهي جيڪي اسان کي بيت الله کان روڪڻ چاهين ٿا. جيڪڏهن ڪو اسان وٽ رسول بڻجي آيو ته الله 'عز وجللا مشرڪن مان جاسوسن کي ڪٽي ڇڏيو آهي. جيڪڏهن نه، اسان انهن کي ڇڏي ڏنو جن سان جنگ ڪئي پئي وڃي'. پوءِ ابوبڪر چيو؛ 'يا رسول الله، توهان جان بوجھ ڪري صرف بيت الله ۾ عبادت ڪرڻ لاءِ نڪتا آهيو. توهان ڪنهن کي مارڻ جو ارادو نه ڪيو ۽ نه ئي ڪنهن سان جنگ ڪرڻ جو ارادو ڪيو. تنهنڪري ان جو مقابلو ڪريو. جيڪو به اسان کي روڪيندو، اسان ان سان جنگ ڪنداسين'. تنهن ڪري هن چيو؛ 'الله جي نالي سان هلو'.