Imam Bukhari : 3360
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ انْطَلَقَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ مُعْتَمِرًا قَالَ فَنَزَلَ عَلَى أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ أَبِي صَفْوَانَ وَكَانَ أُمَيَّةُ إِذَا انْطَلَقَ إِلَى الشَّأْمِ فَمَرَّ بِالْمَدِينَةِ نَزَلَ عَلَى سَعْدٍ فَقَالَ أُمَيَّةُ لِسَعْدٍ انْتَظِرْ حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ النَّهَارُ وَغَفَلَ النَّاسُ انْطَلَقْتُ فَطُفْتُ فَبَيْنَا سَعْدٌ يَطُوفُ إِذَا أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ مَنْ هَذَا الَّذِي يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ فَقَالَ سَعْدٌ أَنَا سَعْدٌ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ تَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ آمِنًا وَقَدْ آوَيْتُمْ مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ فَقَالَ نَعَمْ فَتَلَاحَيَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ أُمَيَّةُ لسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ عَلَى أَبِي الْحَكَمِ فَإِنَّهُ سَيِّدُ أَهْلِ الْوَادِي ثُمَّ قَالَ سَعْدٌ وَاللَّهِ لَئِنْ مَنَعْتَنِي أَنْ أَطُوفَ بِالْبَيْتِ لَأَقْطَعَنَّ مَتْجَرَكَ بِالشَّامِ قَالَ فَجَعَلَ أُمَيَّةُ يَقُولُ لِسَعْدٍ لَا تَرْفَعْ صَوْتَكَ وَجَعَلَ يُمْسِكُهُ فَغَضِبَ سَعْدٌ فَقَالَ دَعْنَا عَنْكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلُكَ قَالَ إِيَّايَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ إِذَا حَدَّثَ فَرَجَعَ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ أَمَا تَعْلَمِينَ مَا قَالَ لِي أَخِي الْيَثْرِبِيُّ قَالَتْ وَمَا قَالَ قَالَ زَعَمَ أَنَّه سَمِعَ مُحَمَّدًا يَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا يَكْذِبُ مُحَمَّدٌ قَالَ فَلَمَّا خَرَجُوا إِلَى بَدْرٍ وَجَاءَ الصَّرِيخُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَمَا ذَكَرْتَ مَا قَالَ لَكَ أَخُوكَ الْيَثْرِبِيُّ قَالَ فَأَرَادَ أَنْ لَا يَخْرُجَ فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ إِنَّكَ مِنْ أَشْرَافِ الْوَادِي فَسِرْ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ فَسَارَ مَعَهُمْ فَقَتَلَهُ اللَّهُ
মোক কৈছে [আহমদ বিন ইছহাকে] আমাক কৈছে [‘উবাইদুল্লাহ বিন মুছাই] আমাক [ইজৰাইল] [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আমৰু বিন মাইমুন]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা কৈছে; ছা’আদ বিন মুআজজে ‘উমৰাহ’ কৰিবলৈ গুচি গ’ল। আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে কয়; 'তাৰ পিছত তেওঁ উমাইয়া বিন খালাফ আবু শ্বাফৱানত ৰৈ গ'ল। সাধাৰণতে উমাইয়া বিন খালাফে যেতিয়া ছিৰিয়া দেশলৈ যাত্ৰা কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ মদীনাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ ছা’দক লগ কৰিবলৈ ৰৈছিল। উমাইয়াই ছা’দক ক’লে; 'দুপৰীয়াৰ মাজভাগলৈকে আৰু যেতিয়া মানুহে নিজৰ পহৰাটো এৰি দিব তেতিয়ালৈকে অপেক্ষা কৰক।' গতিকে মই তাৱাফ কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। সা’দে যেতিয়া তাৱাফ কৰি আছিল, তেতিয়া হঠাতে আবু জাহলে আবিৰ্ভাৱ হৈ সুধিলে; 'হে কাবাত তাৱাফ কৰাজন তুমি কোন?'. গতিকে ছাআদে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে নিজেই উত্তৰ দিলে; 'মই, সা'আদ'। আবু জাহলে ক’লে; 'আপুনি কাবাত নিৰাপদে তাৱাফ কৰিব পাৰে, আনহাতে আপুনি সেইসকল নহয় যিয়ে মহম্মদ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলক সুৰক্ষা দিছিল?'. সা’দে ক’লে; 'হয়, ঠিকেই'। তাৰ পিছত দুয়োৰে মাজত তৰ্ক হ’ল যেতিয়ালৈকে উমাইয়াই ছা’দক কোৱা নাছিল; 'আবু আল হাকামৰ সন্মুখত মাত উঠাব নালাগে কাৰণ তেওঁ এই উপত্যকাৰ মানুহৰ প্ৰধান'। গতিকে তেতিয়া ছাআদে ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম, যদি তুমি মোক বৈতুল্লাহত তাৱাফ কৰিবলৈ বাধা দিয়া, তেন্তে মই তোমাৰ শ্বামৰ দেশলৈ যাত্ৰা কাটি দিম'। আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে কয়; 'সা'আদৰ কথাই উমাইয়াদসকলক কৈ থাকিবলৈ বাধ্য কৰালে; ‘তেওঁৰ সন্মুখত মাতটো বঢ়াব নালাগে’, তাৰ পিছত তেওঁ ছা’আদক ধৰিলে। গতিকে সা’দ খং উঠিল আৰু ক’লে; 'আহক আমি তোমালোকৰ বিষয়ে কওঁ, সঁচাকৈয়ে মই শুনিছো যে মহম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল যে তেওঁ তোমাক হত্যা কৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ।' উমাইয়াই সুধিলে; 'মই?'। সা’দে উত্তৰ দিলে; 'হয়'। তেতিয়া উমাইয়াই ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম মহম্মদে কথা কওঁতে মিছা কথা কোৱা নাছিল'। গতিকে উমাইয়া বিন খলাফে নিজৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ ঘৰলৈ গৈ ক’লে; 'যাথ্ৰিবৰ পৰা অহা মোৰ ভাইটিয়ে মোক কি কৈছিল জানেনে?'। তেওঁৰ পত্নীয়ে সুধিলে; 'কি কৈছে সি?'। উমাইয়াই ক’লে; 'তেওঁ ভাবিছিল যে মহম্মদে মোক হত্যা কৰিবলৈ সংকল্পবদ্ধ হোৱা শুনিছে'। তেওঁৰ পত্নীয়ে ক’লে; 'আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে মহম্মদে মিছা কথা কোৱা নাছিল'। আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে কয়; 'যেতিয়া তেওঁলোক - কোৰেইচ মুশ্বৰিকিন - বদৰৰ ফালে ওলাই আহি যুদ্ধ একত্ৰীকৰণৰ আহ্বানৰ শব্দ শুনিলে, তেতিয়া তেওঁৰ পত্নীয়ে ক'লে; 'যাথ্ৰিবৰ পৰা তোমাৰ ভাইটিয়ে তোমাক কোৱা কথাবোৰ এতিয়াও মনত আছেনে?'। আব্দুল্লাহ বিন মাছুদে কয়; ‘প্ৰথমে উমাইয়াই যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই যাবলৈ অনিচ্ছুক আছিল যদিও আবু জাহলে তেওঁক ক’লে; 'তুমি এই -ভেলী- নগৰৰ প্ৰধান।' মাত্ৰ এদিন বা দুদিনৰ বাবে যোগদান কৰক'। গতিকে উমাইয়া তেওঁলোকৰ লগত গ’ল আৰু তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক ধ্বংস কৰিলে।’