Imam Bukhari : 3355

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُدْنِي ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنَّ لَنَا أَبْنَاءً مِثْلَهُ فَقَالَ إِنَّهُ مِنْ حَيْثُ تَعْلَمُ فَسَأَلَ عُمَرُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ { إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ } فَقَالَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمَهُ إِيَّاهُ قَالَ مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلَّا مَا تَعْلَمُ

سليمان بن حنظله بن الغاسل اسان کي عڪرمه کان روايت ڪئي آهي ته [ابن عباس رضي الله عنهما] چوي ٿو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم جڏهن بيمار هئا ته ٻاهر نڪتا، جنهن جي ڪري سندن وفات ٿي، هڪ ڪمبل/اسڪارف ۾ ڍڪيل هئا - جيڪو انهن پنهنجن ڪلهن تي رکيو - ۽ پنهنجي مٿي تي ڪاري پٽي ٻڌي جيستائين منبر تي نه ويٺا. پوءِ انهن الله جي حمد ڪئي ۽ ان کي پاڪ ڪيو ۽ پوءِ چيو: 'اما بدو، بيشڪ انسان تعداد ۾ وڌندا ويندا. انهي دوران، انصار مان ماڻهو گهٽ ۽ گهٽ ٿيندا پيا وڃن جيستائين انهن جو تعداد انسانن سان نه ٿئي جيئن کاڌي ۾ لوڻ جي مقدار. تنهن ڪري، جيڪو به توهان مان ڪجهه منظم ڪري ٿو ۽ ماڻهن جي هڪ گروهه کي خوش نصيبي ڏيڻ يا ڪنهن ٻئي کي فائدو ڏيڻ جي قابل آهي، ته پوءِ انهن جي نيڪ ماڻهن - انصار - کي قبول ڪريو ۽ انهن مان ظالمن کي معاف ڪريو'. هي واقعو آخري مجلس هئي جيڪا رسول الله صلي الله عليه وسلم منعقد ڪئي.