Imam Bukhari : 3221

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ الرَّجُلُ يُدَايِنُ النَّاسَ فَكَانَ يَقُولُ لِفَتَاهُ إِذَا أَتَيْتَ مُعْسِرًا فَتَجَاوَزْ عَنْهُ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَتَجَاوَزَ عَنَّا قَالَ فَلَقِيَ اللَّهَ فَتَجَاوَزَ عَنْهُ

اسان کي [عبدالعزيز بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابراهيم بن سعد] ٻڌايو آهي ته [ابن شهاب] کان [عبيدالله بن عبدالله بن عتبه] کان [ابو هريره رضي الله عنه] ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: هڪ ماڻهو هو جيڪو ٻين ماڻهن کي قرض ڏيندو هو ۽ پنهنجي شاگردن کي چوندو هو ته: جيڪڏهن توهان انهن وٽ پئسا وٺڻ لاءِ اچو پر اهي مصيبت ۾ آهن ته پوءِ انهن کي آزاد ڪريو، ڇاڪاڻ ته پوءِ الله اسان کي - قيامت جي ڏينهن - آزاد ڪندو. پاڻ فرمايائون: 'پوءِ اهو شخص الله سان مليو ته الله ان کي آزاد ڪيو - ان کي معاف ڪيو'.