Imam Bukhari : 4235

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا{ وَإِنْ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا }قَالَتْ الرَّجُلُ تَكُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَةُ لَيْسَ بِمُسْتَكْثِرٍ مِنْهَا يُرِيدُ أَنْ يُفَارِقَهَا فَتَقُولُ أَجْعَلُكَ مِنْ شَأْنِي فِي حِلٍّ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ

اسان کي [محمد بن مقاتل] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالله] ٻڌايو آهي اسان کي [هشام بن عروه] [پنهنجي پيءُ] کان [عيسيٰ رضي الله عنها] الله جي ڪلام بابت ٻڌايو آهي؛ ۽ جيڪڏهن ڪا عورت پنهنجي مڙس جي نزوز يا لاتعلقي جي باري ۾ پريشان آهي. -النساء؛ 128-. عائشه چيو؛ هي آيت هڪ اهڙي مرد بابت آهي جنهن جي زال آهي پر هو واقعي ان سان پيار نٿو ڪري ۽ ان کي ان جا حق نٿو ڏئي، تنهن ڪري هو ان کان ڌار ٿيڻ چاهي ٿو بغير ان جي هار مڃڻ جي. پوءِ هن چيو؛ تون مون سان حلال رهندين. تنهنڪري هي آيت نازل ٿي.