Imam Tirmidzi : 3644

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَهْلَةَ قَالَ قَالَ عُثْمَانُ يَوْمَ الدَّارِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَأَنَا صَابِرٌ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ

Al à dit [Sufyan ben Waki’] al à dit [mi pari] e [Yahya ben Said] di [Isma’il ben Abu Khalid] di [Qais ben Abu Hazim] al à dit a mi [Abu Sahlah] al à dit; ‘Il dì di Dar - l’event dal assedi di Usman ae sô cjase - [Usman] al disè; “In fat, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à lassât un testament, cussì o restarò pazient cun chel testament”. Abu Isa al disè; “Chest hadith al è un hadith gharib, no cognossin la narazion di chest hadith fûr che dal hadith di Isma’il bin Abu Khalid”.