Kabar gembira surga untuk Abu Bakar, Umar, dan Utsman di tepi kolam serta isyarat ujian bagi Utsman

Imam Tirmidzi : 3643

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَقَالَ لِي يَا أَبَا مُوسَى أَمْلِكْ عَلَيَّ الْبَابَ فَلَا يَدْخُلَنَّ عَلَيَّ أَحَدٌ إِلَّا بِإِذْنٍ فَجَاءَ رَجُلٌ يَضْرِبُ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ قَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَدَخَلَ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ وَجَاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَضَرَبَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ عُمَرُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا عُمَرُ يَسْتَأْذِنُ قَالَ افْتَحْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَفَتَحْتُ الْبَابَ وَدَخَلَ وَبَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَجَاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَضَرَبَ الْبَابَ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ عُثْمَانُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا عُثْمَانُ يَسْتَأْذِنُ قَالَ افْتَحْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ عَلَى بَلْوَى تُصِيبُهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ وَفِي الْبَاب عَنْ جَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন আবদাহ আদল দ্লাব্বিয়ে] আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ] [আয়ুব]ৰ পৰা [আবু উছমান আন নাহদী]ৰ পৰা [আবু মুছা আল আছিয়াৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত গৈছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ আনছাৰৰ বাগিচাত প্ৰৱেশ কৰি মোক কৈছিল: হে আবু মুছা! দুৱাৰত মোক পহৰা দিয়ক, অনুমতিৰ বাহিৰে কাকো চাবলৈ নিদিব'। তেতিয়া এজন মানুহে দুৱাৰত টোকৰ মাৰি আহিল, গতিকে মই সুধিলোঁ; 'এইজন কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'আবু বকৰ'। মইও ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল! এইজনেই আবু বকৰ, তেওঁ অনুমতি বিচাৰে -প্ৰৱেশ কৰিবলৈ-'। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে: ‘তাক অনুমতি দিয়ক, আৰু স্বৰ্গৰ শুভবাৰ্ত্তা দিয়ক’। তাৰ পিছত তেওঁ সোমাই আহিল আৰু মই তেওঁক স্বৰ্গৰ পৰা শুভবাৰ্তা দিলোঁ। বহুদিন নৌহওঁতেই আন এজন মানুহে দুৱাৰত টোকৰ মাৰি আহিল, তাৰ পিছত মই সুধিলোঁ; 'এইজন কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'উমৰ'। মইও ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল! এইজনেই উমৰ, তেওঁ -আহি- অনুমতি বিচাৰি'। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘তেওঁৰ বাবে দুৱাৰ খুলি স্বৰ্গৰ শুভবাৰ্ত্তা দিয়া’। তাৰ পিছত মই দুৱাৰখন খুলিলোঁ আৰু মই তেওঁক স্বৰ্গৰ শুভবাৰ্তা দিওঁতে তেওঁ সোমাই আহিল। অলপ পিছতে দুৱাৰত টোকৰ মাৰি আন এজন মানুহ আহিল, মই সুধিলোঁ; 'এইজন কোন?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'উছমান'। মই ক’লোঁ; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল! এইজনেই উছমান, তেওঁ -আছিল- অনুমতি বিচাৰি'। তেওঁ ক’লে: ‘তেওঁৰ বাবে দুৱাৰ খুলি দিয়ক আৰু তেওঁৰ ওপৰত হোৱা দুৰ্যোগৰ বিষয়ে স্বৰ্গৰ পৰা তেওঁক শুভ খবৰ দিয়ক’। আবু ইছাই ক’লে; 'এই হাদীছ হাছান সত্য হাদীছ।' আৰু আবু উছমান আন নাহদীৰ পৰা কেইবাটাও শাৰীৰ পৰা বর্ণিত হৈছে আৰু এই অধ্যায়ত জাবিৰ আৰু ইবনু উমৰ’ৰ পৰাও ইতিহাস আছে।