Imam Bukhari : 4210

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا{ وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ }قَالَ هِيَ مُحْكَمَةٌ وَلَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍتَابَعَهُ سَعِيدٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ

Al à dit [Ahmad bin Humaid] Al à dit [Ubaidullah Al Asyja’i] di [Sufyan] di [Ash Syaibani] di [‘Ikrimah] di [Ibn Abbas Radliallahu Anhuma] rivuart la peraule di Allah: E se intant de distribuzion a son parincj e la ricjece di lôr, o la cussì tant- e dîju buinis peraulis. Ibn Abbas al disè; ‘Chest verset al è un verset muhkamah - la leç e je clare -. Nol è il verset che Mansukh al à -cancelât-. E ancje contât di [Said] di [Ibn Abbas].