Imam Bukhari : 4207

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ رَجُلًا كَانَتْ لَهُ يَتِيمَةٌ فَنَكَحَهَا وَكَانَ لَهَا عَذْقٌ وَكَانَ يُمْسِكُهَا عَلَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهَا مِنْ نَفْسِهِ شَيْءٌ فَنَزَلَتْ فِيهِ{ وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لَا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى }أَحْسِبُهُ قَالَ كَانَتْ شَرِيكَتَهُ فِي ذَلِكَ الْعَذْقِ وَفِي مَالِهِ

Al à dit [Ibrahim bin Musa] Al à dit [Hisham] di [Ibn Juraij] al à dit; A mi è stât ripuartât [Hisyam bin Urwah] di [so pari] di [Aisyah Radliallahu Anha] che un om al à une femine orfane. Po dopo la maridà parcè che e veve un zardin di dats. Fin che no i fo dit di vê cure dal zardin, in realtât nol amave la femine. Duncje al vignì fûr il verset: ‘E se tu âs pôre che no tu puedis fâ justizie ai -dirits- di une femine orfane se tu la maridis...’. -Un Nisâ: 3-. O pensavi che Hisham al ves dit; Al cjapà dentri la femine par vê cure de plantazion di palmis di dat e de sô proprietât.