Imam Tirmidzi : 3131

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ الزِّبْرِقَانِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لَوْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِنْ الْوَحْيِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ } يَعْنِي بِالْإِسْلَامِ { وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ } يَعْنِي بِالْعِتْقِ فَأَعْتَقْتَهُ { أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ إِلَى قَوْلِهِ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا } وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا تَزَوَّجَهَا قَالُوا تَزَوَّجَ حَلِيلَةَ ابْنِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِكُمْ وَلَكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ } وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبَنَّاهُ وَهُوَ صَغِيرٌ فَلَبِثَ حَتَّى صَارَ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ زَيْدُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ } فُلَانٌ مَوْلَى فُلَانٍ وَفُلَانٌ أَخُو فُلَانٍ { هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } يَعْنِي أَعْدَلُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَوْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِنْ الْوَحْيِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ } هَذَا الْحَرْفُ لَمْ يُرْوَ بِطُولِهِ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَضَّاحٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ

Al à dit che [Ali bin Hujr] al à ripuartât a nô [Dawud bin Az Zibriqan] di [Dawud bin Abu Hind] di [Ash Sya’bi] di [Aisyah]. che Allah al à dât favôrs a lui' ven a stâi cul Islam 'E ancje tu - tu âs dât i siei favôrs', ven a stâi lassant lâ e daspò lassant lâ 'Continuâ a tignî sù la tô femine e vê pôre di Allah, intant che tu scuindis tal to cûr ce che Allah al palesarà, e tu âs pôre des personis, intant che Allah al è chel che al à plui decretâ che al sarà sucedût’. -Al Ahzaab: 37- Cuant che lu maridà -Zaenab, la ex femine di Zaid, e si pentè. - a disevin: Al maridà la femine di so fi. Po dopo Allah Ta’ala al à palesât: ‘Mohammed nol è mai stât il pari di un om tra di voi, ma al jere il Messazîr di Allah e il Segn dai Profets’. -Al Ahzaab: 40- Il Rasulullah al lu à adotât cuant che al jere piçul. Al vivè cun lui fin che al cressè, al fo clamât Zaid bin Muhammad, daspò Allah al palesà il -verset-: ‘Cjamâju -i fîs adotâts- -doprant- i nons dai lôr paris; che al è plui just denant di Allah, e se no cognossis i lôr paris, alore -clamaju come- i tois fradis inte religjon e il to maula-maula' -Al Ahzaab: 5- cussì e cussì e cussì e cussì e cussì e cussì e cussì e cussì, fradis e cussì e cussì, che al è plui just denant di Allah'. Abu Isa al à dit: Chest hadith al è gharib. Chest hadith al è stât ancje contât di [Dawud bin Abu Hind] di [Ash Sya’bi] di [Masruq] di [Aisyah] disint: Se il profete Sallallahu Alaihi Wasallam al ves scuindût une rivelazion, al varès scuindût chest verset: ‘E -ricordâsi-, cuant che tu disès a cualchidun che tu âs favôr favoris su di lui’. -Al Ahzaab: 37- Ma nol lu à contât dal dut. A nus è stât contât che [Abdullah bin Wadlah Al Kufi] al à contât [Abdullah bin Idris] di [Dawud bin Abu Hind].