Imam Tirmidzi : 3131

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ الزِّبْرِقَانِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لَوْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِنْ الْوَحْيِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ } يَعْنِي بِالْإِسْلَامِ { وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ } يَعْنِي بِالْعِتْقِ فَأَعْتَقْتَهُ { أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ إِلَى قَوْلِهِ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا } وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا تَزَوَّجَهَا قَالُوا تَزَوَّجَ حَلِيلَةَ ابْنِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { مَا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِكُمْ وَلَكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ } وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَبَنَّاهُ وَهُوَ صَغِيرٌ فَلَبِثَ حَتَّى صَارَ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ زَيْدُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ } فُلَانٌ مَوْلَى فُلَانٍ وَفُلَانٌ أَخُو فُلَانٍ { هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } يَعْنِي أَعْدَلُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَوْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا مِنْ الْوَحْيِ لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ { وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ } هَذَا الْحَرْفُ لَمْ يُرْوَ بِطُولِهِ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَضَّاحٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ

আমাক কৈছে [আলী বিন হুজৰে] আমাক [দাউদ বিন আজ জিব্ৰিকান] [দাউদ বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰা [আছ ছায়াবী]ৰ পৰা [আইছিয়া] ৰাদলিয়াহু আনহায়াৰ পৰা কৈছে: যদি আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কোনো ওৱাহ লুকুৱাই ৰাখিলেহেঁতেন, তেন্তে অৱশ্যেই তেওঁ এই আয়াতটো লুকুৱাই ৰাখিলেহেঁতেন: ‘আৰু -সময়ত-, যেতিয়া আপুনি যিজন ব্যক্তিক আল্লাহে তেওঁৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰিছে তেওঁক কওক’ অৰ্থাৎ ইছলামৰ সৈতে ‘আৰু আপুনিও - তাইক অনুগ্ৰহ দিছে’, অৰ্থাৎ এৰি দি আৰু তাৰ পিছত এৰি দি ‘আপোনাৰ পত্নীক ধৰি ৰাখিব আৰু আল্লাহক ভয় কৰিব, আনহাতে আপুনি নিজৰ হৃদয়ত লুকুৱাই ৰাখক যে আল্লাহে কি প্ৰকাশ কৰিব, আৰু আপুনি মানুহক ভয় কৰে, আনহাতে আল্লাহ সেইজন যিয়ে আপোনাক ভয় কৰাৰ অধিক অধিকাৰ আছে’ যেতিয়ালৈকে তেওঁ নকয়: ‘আৰু ই আল্লাহৰ ডিক্রী যে ই সম্পন্ন হ’ব’। -আল আহজাব: ৩৭- যেতিয়া তেওঁক বিয়া কৰাইছিল -জাইদৰ প্ৰাক্তন পত্নী জায়েনাবে পেণ্ট কৰিছিল।- তেওঁলোকে কৈছিল: তেওঁ নিজৰ পুত্ৰৰ পত্নীক বিয়া কৰাইছিল। তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাই অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘তোমালোকৰ মাজত মহম্মদ কেতিয়াও কোনো মানুহৰ পিতৃ নাছিল, কিন্তু তেওঁ আল্লাহৰ ৰাছুল আৰু নবীসকলৰ মোহৰ আছিল’। -আল আহজাব: ৪০- ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে তেওঁক সৰুতে দত্তক লৈছিল। ডাঙৰ হোৱালৈকে তেওঁৰ লগত থাকিছিল, তেওঁক জাইদ বিন মহম্মদ বুলি কোৱা হৈছিল, তাৰ পিছত আল্লাহে এই -আয়াতখন- অৱতীৰ্ণ কৰিছিল: ‘তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম -ব্যৱহাৰ কৰি- তেওঁলোকক -দত্তক ল’ৰা-ছোৱালীক- মাতিব; যিটো আল্লাহৰ দৃষ্টিত অধিক ন্যায়পৰায়ণ, আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃক চিনি নাপায়, তেন্তে -তেওঁলোকক- ধৰ্মত আপোনাৰ ভাই আৰু আপোনাৰ মৌলা-মৌলা বুলি কওক' -আল আহজাব: ৫- অমুক ইমুক আৰু ইত্যাদি ইত্যাদি, ভাই আৰু অমুক আৰু ইত্যাদি, সেয়া আল্লাহৰ দৃষ্টিত অধিক ন্যায়পৰায়ণ'। আবু ইছাই ক’লে: এই হাদীছ ঘৰীব। এই হাদীছটো [দাউদ বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰাও [আছ ছায়াবী]ৰ পৰা [মছৰুক]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে: যদি নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কোনো ওৱাহ লুকুৱাই ৰাখিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁ এই আয়াতটো লুকুৱাই ৰাখিলেহেঁতেন: ‘আৰু -মনত ৰাখিবা-, যেতিয়া আপুনি কাৰোবাক কয় যে আল্লাহে তেওঁৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ কৰিছে আৰু আপুনিও- দান কৰিছে তাৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ'। -আল আহজাব: ৩৭- কিন্তু তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে বর্ণনা কৰা নাছিল। আমাক কোৱা হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন ৱাদল্লাহ আল কুফীয়ে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [দাউদ বিন আবু হিন্দ]ৰ পৰা কৈছে।