Imam Tirmidzi : 2985

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ بَاذَانَ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ فِي هَذِهِ الْآيَةِ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَر أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ } قَالَ بَرِئَ مِنْهَا النَّاسُ غَيْرِي وَغَيْرَ عَدِيَّ بْنِ بَدَّاءٍ وَكَانَا نَصْرَانِيَّيْنِ يَخْتَلِفَانِ إِلَى الشَّامِ قَبْلَ الْإِسْلَامِ فَأَتَيَا الشَّامَ لِتِجَارَتِهِمَا وَقَدِمَ عَلَيْهِمَا مَوْلًى لِبَنِي هَاشِمٍ يُقَالُ لَهُ بُدَيْلُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ بِتِجَارَةٍ وَمَعَهُ جَامٌ مِنْ فِضَّةٍ يُرِيدُ بِهِ الْمَلِكَ وَهُوَ عُظْمُ تِجَارَتِهِ فَمَرِضَ فَأَوْصَى إِلَيْهِمَا وَأَمَرَهُمَا أَنْ يُبَلِّغَا مَا تَرَكَ أَهْلَهُ قَالَ تَمِيمٌ فَلَمَّا مَاتَ أَخَذْنَا ذَلِكَ الْجَامَ فَبِعْنَاهُ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ ثُمَّ اقْتَسَمْنَاهُ أَنَا وَعَدِيُّ بْنُ بَدَّاءٍ فَلَمَّا قَدِمْنَا إِلَى أَهْلِهِ دَفَعْنَا إِلَيْهِمْ مَا كَانَ مَعَنَا وَفَقَدُوا الْجَامَ فَسَأَلُونَا عَنْهُ فَقُلْنَا مَا تَرَكَ غَيْرَ هَذَا وَمَا دَفَعَ إِلَيْنَا غَيْرَهُ قَالَ تَمِيمٌ فَلَمَّا أَسْلَمْتُ بَعْدَ قُدُومِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ تَأَثَّمْتُ مِنْ ذَلِكَ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَأَخْبَرْتُهُمْ الْخَبَرَ وَأَدَّيْتُ إِلَيْهِمْ خَمْسَ مِائَةِ دِرْهَمٍ وَأَخْبَرْتُهُمْ أَنَّ عِنْدَ صَاحِبِي مِثْلَهَا فَأَتَوْا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُمْ الْبَيِّنَةَ فَلَمْ يَجِدُوا فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَسْتَحْلِفُوهُ بِمَا يُقْطَعُ بِهِ عَلَى أَهْلِ دِينِهِ فَحَلَفَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ إِلَى قَوْلِهِ أَوْ يَخَافُوا أَنْ تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ } فَقَامَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَحَلَفَا فَنُزِعَتْ الْخَمْسُ مِائَةِ دِرْهَمٍ مِنْ عَدِيِّ بْنِ بَدَّاءٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِصَحِيحٍ وَأَبُو النَّضْرِ الَّذِي رَوَى عَنْهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ هَذَا الْحَدِيثَ هُوَ عِنْدِي مُحَمَّدُ بْنُ السَّائِبِ الْكَلْبِيُّ يُكْنَى أَبَا النَّضْرِ وَقَدْ تَرَكَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ بِالْحَدِيثِ وَهُوَ صَاحِبُ التَّفْسِيرِ سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يَقُولُ مُحَمَّدُ بْنُ السَّائِبِ الْكَلْبِيُّ يُكْنَى أَبَا النَّضْرِ وَلَا نَعْرِفُ لِسَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ الْمَدَنِيِّ رِوَايَةً عَنْ أَبِي صَالِحٍ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ شَيْءٌ مِنْ هَذَا عَلَى الِاخْتِصَارِ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ

Al à contât [Al Hasan ben Ahmad ben Abu Syu’aib Al Harrani] al à contât [Mohammed ben Salamah Al Harrani] al à contât [Mohammed ben Ishaq] di [Abu An Nadlr] di [Badzan] un ex sclâf che al apartignive a Umm A Hanibba` di [Ibn] crodi, se un di voi al fronte la muart, intant che al è daûr a fâ un testament, alore Che il testament al sedi testemoneât di dôs personis justis tra di voi. 109, al à dit Tamim; “Lis personis a son libaris di chest verset infûr di me e di Adi bin Badda”. In passât, ducj i doi a jerin cristians che a si tornavin a lâ in Sirie prin dal Islam. Ducj i doi a rivarin in Sirie par cumierçâ, ducj i doi a jerin visitâts di un sclâf di Bani Hashim di non Budail bin Abu Maryam cun lis sôs robis, al puartà une cope di arint che al voleve puartâ al re, chest ogjet al jere il so ogjet di cumierç plui grant. Al si inmalà e al fasè un testament a ducj i doi e al ordenà di trasmeti ce che al veve lassât ae sô famee. Tamim al disè; Cuant che al murì, o cjapàrin il biçâr e o lu vendin par mil dirham, o lu dividivin jenfri Adi bin Badda` e me. Cuant che o jerin lâts a cjatâ la sô famee, o vevin consegnât ce che o vevin puartât. A àn pierdût il biçâr e a nus àn domandât. Noi o vin rispuindût; “Nol lassà nuie altri che chest e nol lassà nuie di altri”. Tamim al disè; ‘Cuant che o mi soi convertît al Islam, ven a stâi cuant che il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al rivà a Medine, o mi soi sintût in culpa par vie di chel, cussì o soi lât a cjatâ la sô famee e o lis ai contât la notizie -la veretât-. O lis ai paiâts cinccent dirhams e o lis ai dit che il me amì al veve chê cuantitât. Po dopo a lu puartarin denant dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, lui al domandà provis e daspò al ordenà di domandâlu di jurâ un verdict fondât su la lôr religjon. Al à jurât alore Allah al à mandât jù il verset O voi che o crodis, se un di voi al fronte la muart, intant che al è daûr a fâ un testament, alore che la volontât e sedi testemoneade di dôs personis justis tra di voi - fin al verset - O a àn pôre che i juraments a vegnin tornâts dopo dai lôr juraments. al jurà, daspò a forin cjapâts cent dirhams di Adi bin Badda. Abu Isa al disè; Chest hadith al è gharib e il sanad nol è autentic. Abu An Nadl, dulà che Mohammed bin Ishaq al à contât chest hadith di lui, o crôt che al sedi Mohammed bin As Saib Al Kalbi, il so kun-yah al è Abu An Nadlr. I studiôs a àn lassât il lôr hadith e lui al veve ancje un libri di tafsir. O ai sintût dî une volte Mohammed bin Isma’il; Il pari di Mohammed ben Saib Al Kalbi al jere Abu An Nadr e no savevin che Salim ben Abu An Nadr Al Madani al veve une storie di Abu Salih, il sclâf di Umm Hani. Cualchidun di chescj hadith al è stât contât in curt di Ibn Abbas midiant di altris sanads.