Jauhilah orang-orang yang bodoh atau awam

Imam Tirmidzi : 2984

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَعْقُوبَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ جَارِيَةَ اللَّخْمِيُّ عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ الشَّعْبَانِيِّ قَالَ أَتَيْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ فَقُلْتُ لَهُ كَيْفَ تَصْنَعُ بِهَذِهِ الْآيَةِ قَالَ أَيَّةُ آيَةٍ قُلْتُ قَوْلُهُ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ } قَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْهَا خَبِيرًا سَأَلْتُ عَنْهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَلْ ائْتَمِرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنَاهَوْا عَنْ الْمُنْكَرِ حَتَّى إِذَا رَأَيْتَ شُحًّا مُطَاعًا وَهَوًى مُتَّبَعًا وَدُنْيَا مُؤْثَرَةً وَإِعْجَابَ كُلِّ ذِي رَأْيٍ بِرَأْيِهِ فَعَلَيْكَ بِخَاصَّةِ نَفْسِكَ وَدَعْ الْعَوَامَّ فَإِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامًا الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِكُمْ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَزَادَنِي غَيْرُ عُتْبَةَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنَّا أَوْ مِنْهُمْ قَالَ بَلْ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

আমাক কৈছে [চাইদ বিন ইয়াকুব আথ থালাকানীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আল মুবাৰকে] আমাক কৈছে [‘উতবাহ বিন আবু হাকিমে] আমাক [‘আমৰু বিন জাৰিয়া আল লখমী] [আবু উমাইয়া আছি ছিয়া’বানী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই [আবু ছা’লাবা আল খুছিয়ানী]ক লগ পালোঁ তাৰ পিছত তেওঁক ক’লোঁ; 'আপুনি এই পদটো কি কৰে?' তেওঁ সুধিলে; 'কোন পদ?' মই বুজাই দিলোঁ; আল্লাহ তাআলাৰ বাক্য হে তোমালোক যি বিশ্বাসী, নিজৰ যত্ন লোৱা, কোনো বিপথে পৰিচালিত ব্যক্তিয়ে তোমালোকৰ ক্ষতি নকৰে যদিহে তোমালোকে হিদায়ত লাভ কৰিছা। QS আল মা`ইদাহ: ১০৫, আবু ছা’লাবাহে কয়; 'মনত ৰাখিবা, আল্লাহৰ কচম, আপুনি জনা মানুহক সুধিব, মই এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক সুধিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'অৱশ্যে, ভালৰ আজ্ঞা আৰু বেয়াক নিষেধ কৰা যেতিয়ালৈকে আপুনি কৃপণাক পালন কৰা, কামনাক অনুসৰণ কৰা, সংসাৰিক জীৱনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া আৰু সকলোৰে প্ৰশংসা কৰা দেখা নাপায়, তেওঁলোকৰ মতামতেৰে আপুনি -আপোনাৰ হৃদয়ৰ চকুত ধৰি ৰাখিব লাগিব আৰু সাধাৰণ মানুহক এৰি দিব লাগিব, কাৰণ আপোনাৰ পিছফালে তাত থাকিব।' be a এটা সময়ত যেতিয়া ধৈৰ্য্য গৰম কয়লা ধৰি ৰখাৰ দৰে আছিল, সেই সময়ত ভাল কাম কৰা ব্যক্তিজন আপোনাৰ কামৰ দৰে কাম কৰা পঞ্চাশজন মানুহৰ পুৰস্কাৰৰ দৰে আছিল'। আব্দুল্লা বিন আল মুবাৰকে কয়; ইয়াৰ উপৰিও উতবাহে মোক আৰু ক’লে: কোৱা হৈছে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, পঞ্চাশজন লোকক আমাৰ পৰা বা তেওঁলোকৰ পৰা পুৰস্কাৰ দিয়ক?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তোমালোকৰ পঞ্চাশজনৰ পুৰস্কাৰো’। আবু ইছাই ক’লে; এই হাদীছ হাছান ঘৰীব।