Imam Tirmidzi : 2961
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْهُنَائِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ بَيْنَ ضَجْنَانَ وَعُسْفَانَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ إِنَّ لِهَؤُلَاءِ صَلَاةً هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَبْنَائِهِمْ هِيَ الْعَصْرُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ فَمِيلُوا عَلَيْهِمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَأَنَّ جِبْرِيلَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ أَصْحَابَهُ شَطْرَيْنِ فَيُصَلِّيَ بِهِمْ وَتَقُومُ طَائِفَةٌ أُخْرَى وَرَاءَهُمْ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ثُمَّ يَأْتِي الْآخَرُونَ وَيُصَلُّونَ مَعَهُ رَكْعَةً وَاحِدَةً ثُمَّ يَأْخُذُ هَؤُلَاءِ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ فَتَكُونُ لَهُمْ رَكْعَةٌ رَكْعَةٌ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَانِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَأَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ وَابْنِ عُمَرَ وَحُذَيْفَةَ وَأَبِي بَكْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَأَبُو عَيَّاشٍ الزُّرَقِيُّ اسْمُهُ زَيْدُ بْنُ صَامِتٍ
আমাক কৈছে [মাহমুদ বিন গৈলানে] আমাক কৈছে [আব্দুছামাদ বিন আব্দুল ৱাৰিটছে] আমাক কৈছে [ছৈইদ বিন উবাইদ আল হুনাই] আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছিয়াকিকে] আমাক [আবু হুৰাইৰাক] কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাহি ৱাছাল্লাম এবাৰ -সেই ঠাইখন- ধজানান আৰু উলুৰ মাজত নামি আহিছিল, তাৰ পিছত... মুশ্বৰিকসকলে ক’লে -সঙ্গীসকলক-; 'সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে - মুছলমানসকলে - নিজৰ সন্তানক ভালপোৱাতকৈ বেছি ভাল পোৱা নামাজটোৱেই হৈছে 'আছৰৰ নামাজ, গতিকে নিজৰ সঁজুলি প্ৰস্তুত কৰক আৰু তাৰ পিছত এটা আঘাততে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰক'। -সেই কথা শুনি- জিব্ৰিলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ক’লে যে তেওঁ চাহাবাসকলক দুটা গোটত ভাগ কৰক, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে নামাজ পঢ়িলে, আনহাতে আন এটা দলে পহৰা দি অস্ত্ৰ কঢ়িয়াই পিছফালে থিয় হ’ল, তাৰ পিছত আন এটা দলে অস্ত্ৰ কঢ়িয়াই আৰু পহৰা দি থিয় হৈ তেওঁলোকৰ ঠাইত আহিল আৰু একেটা গোটে তেওঁৰ সৈতে এটা ৰাকাআতৰ বাবে নামাজ পঢ়িলে। গতিকে তেওঁলোকে প্ৰত্যেকেই এটা ৰাকাআত নামাজ কৰিলে, আনহাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুটা ৰাকাআত নামাজ দিলে। আবু ইছাই কৈছে যে এই হাদীছ হাছান ছহীহ ঘৰীব, অৰ্থাৎ এই পথৰ পৰা আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আব্দুল্লাহ ইবনে চিয়াকিকৰ হাদীছৰ পৰা। এই সন্দৰ্ভত আব্দুল্লাহ ইবনে মাছুদ, জাইদ ইবনে থাবিত, ইবনে আব্বাছ, জাবিৰ, আবু আয়াছি আজ জুৰাকী, ইবনে উমৰ, হুদাইফা, আবু বকৰা আৰু ছাহাল ইবনে আবু খাটছমাহৰ পৰাও একেধৰণৰ হাদীছ পোৱা যায়। আবু আয়াছি আজ জুৰাকীৰ নাম জাইদ ইবনে শ্বামিত।