Imam Tirmidzi : 2926

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ صَبِيحٍ وَحَمَّادُ ابْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي غَالِبٍ قَالَ رَأَى أَبُو أُمَامَةَ رُءُوسًا مَنْصُوبَةً عَلَى دَرَجِ مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَقَالَ أَبُو أُمَامَةَ كِلَابُ النَّارِ شَرُّ قَتْلَى تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ خَيْرُ قَتْلَى مَنْ قَتَلُوهُ ثُمَّ قَرَأَ { يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قُلْتُ لِأَبِي أُمَامَةَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا حَتَّى عَدَّ سَبْعًا مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَأَبُو غَالِبٍ يُقَالُ اسْمُهُ حَزَوَّرٌ وَأَبُو أُمَامَةَ الْبَاهِلِيُّ اسْمُهُ صُدَيُّ بْنُ عَجْلَانَ وَهُوَ سَيِّدُ بَاهِلَةَ

Dopo vê contât che [Abu Kuraib] al veve contât [Waki’] di [Ar Rabi’ bin Shabih] e [Hammad bin Salamah] di [Abu Ghalib] al disè; Abu Umamah al viodè diviers cjâfs metûts sui scjalins de moschee di Damasc, daspò [Abu Umamah] al disè; “I cjans dal infier, lis vitimis plui brutis sot dal cîl e lis miôrs vitimis a son chês che a copin”. Dopo di chel al leè: In chel dì e jere une muse blancje e radiant|. 106, o ai domandât a Abu Umame; “O lu vevis sintût dal Rasulullah?” Al rispuindè: ‘Se o ves sintût dome une volte, dôs voltis, trê voltis, cuatri voltis - fin che no lu ves dit siet voltis - no ti lu varès contât’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è Hasan. Il non di Abu Ghalib al jere Hazawwar, il non di Abu Umamah al jere Shudai bin 'Ajlan, il cjâf dal Banu Bahilah.