Imam Tirmidzi : 2917

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى وَرَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمَيَّةَ أَنَّهَا سَأَلَتْ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى { إِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ } وَعَنْ قَوْلِهِ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ } فَقَالَتْ مَا سَأَلَنِي عَنْهَا أَحَدٌ مُنْذُ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَذِهِ مُعَاتَبَةُ اللَّهِ الْعَبْدَ فِيمَا يُصِيبُهُ مِنْ الْحُمَّى وَالنَّكْبَةِ حَتَّى الْبِضَاعَةُ يَضَعُهَا فِي كُمِّ قَمِيصِهِ فَيَفْقِدُهَا فَيَفْزَعُ لَهَا حَتَّى إِنَّ الْعَبْدَ لَيَخْرُجُ مِنْ ذُنُوبِهِ كَمَا يَخْرُجُ التِّبْرُ الْأَحْمَرُ مِنْ الْكِيرِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ

Dopo vê contât ['Abd bin Humaid] al à contât [Al Hasan bin Musa] e [Rauh bin Ubadah] di [Hammad bin Salamah] di [Ali bin Zaid] di ['Umaiyah] al à domandât a ['Aishah] su lis peraulis di Allah Ta'ala: Se tu dâs il to calcolât cun sigûr tu su ce che al è intal to fâts. QS Al-Baqarah: 284, e lis sôs peraulis: Cui che al fâs il mâl, al sarà di sigûr paiât cun chel mâl. 123. 'Aisyah al à rispuindût: 'Nissun al à domandât di chel di cuant che o ai domandât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, al à dit: 'Chest al è il rimprover di Allah a un servidôr pe fievre e la disgracie che i à colpît, fin che lis robis - cualchidun dai tesors sul so - che a jerin il stes sleea trist par chel, fin che un servidôr al vignì fûr dai siei pecjâts come pelets di metal ros che a vignivin fûr de creste’. Abu Isa al disè; Chest hadith al è hasan shahih gharib dal hadith di Aisyah, o lu cognossin dome dal hadith di Hamad bin Salamah.