Imam Tirmidzi : 2913
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ الْبَرَاءِ { وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ } قَالَ نَزَلَتْ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ كُنَّا أَصْحَابَ نَخْلٍ فَكَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي مِنْ نَخْلِهِ عَلَى قَدْرِ كَثْرَتِهِ وَقِلَّتِهِ وَكَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي بِالْقِنْوِ وَالْقِنْوَيْنِ فَيُعَلِّقُهُ فِي الْمَسْجِدِ وَكَانَ أَهْلُ الصُّفَّة لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ فَكَانَ أَحَدُهُمْ إِذَا جَاعَ أَتَى الْقِنْوَ فَضَرَبَهُ بِعَصَاهُ فَيَسْقُطُ مِنْ الْبُسْرِ وَالتَّمْرِ فَيَأْكُلُ وَكَانَ نَاسٌ مِمَّنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْخَيْرِ يَأْتِي الرَّجُلُ بِالْقِنْوِ فِيهِ الشِّيصُ وَالْحَشَفُ وَبِالْقِنْوِ قَدْ انْكَسَرَ فَيُعَلِّقُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنْ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ } قَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أُهْدِيَ إِلَيْهِ مِثْلُ مَا أَعْطَاهُ لَمْ يَأْخُذْهُ إِلَّا عَلَى إِغْمَاضٍ أَوْ حَيَاءٍ قَالَ فَكُنَّا بَعْدَ ذَلِكَ يَأْتِي أَحَدُنَا بِصَالِحِ مَا عِنْدَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مَالِكٍ هُوَ الْغِفَارِيُّ وَيُقَالُ اسْمُهُ غَزْوَانُ وَقَدْ رَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ السُّدِّيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا
Na taʻu mai e [Abdullah bin Abdurrahman] ia i matou ['Ubaidullah bin Musa] mai ia [Isra`il] mai ia [As Suddi] mai ia [Abu Malik] mai ia [Al Barra`] 'Aua foʻi tou te filifilia mea leaga ona faʻaalu lea o mea mai ai'. QS Al Baqarah; 267, Fai mai Al Barra`; 'Na faʻaalia mai lenei fuaiupu ia i matou, O outou tagata o Ansar, sa avea i matou ma ē ana tamati, e sau tagata taʻitoʻatasi ma lana seleselega tamati e tusa ai ma le tele poʻo le itiiti, e sau se tasi ma se ʻau poʻo ni ʻau se lua ma tautau i totonu o le faletapuai, aʻo tagata o le lotoā o le faletapuai - ahlush suffah - e leai ni a latou meaʻai, afai e fia ʻai se tasi o i latou, e sau i ʻau tamati ma sasa i se laʻau seʻia paʻuʻū tamati - ma paʻuʻū tamati, ona latou ʻai lea, aʻo i latou e le manaʻo i le lelei, e sau ma se ʻau tamati malo ma le mataga ma se ʻau ua faʻaleagaina, ona latou tautau lea i totonu o le faletapuai, ona faʻaalia mai lea e Allah Tabaraka wa Taʻala le fuaiupu; O outou o ē talitonu, ia fa'aalu -i le ala o le Atua - se vaega o taunuuga o a outou taumafaiga lelei ma se vaega o mea na matou ave mai le eleele mo outou. 'Aua fo'i tou te filifilia mea leaga ma fa'aalu mai ai, e ui lava ina e te lē mana'o e ave vagana ua e fa'apu'upu'u ou mata i ai'. QS Al Baqarah; 267. Na fetalai Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam; 'Afai e tu'uina atu i se tasi o outou e pei ona tu'uina atu i isi, semanū e lē aveina vagana ua pupuni ona mata pe ma le mā,' o le tala lea a Al Barra`; 'Ina ua mae'a lena, na matou ta'ito'atasi ma aso sili ona lelei na ia maua'. Fai mai Abu Isa; O lenei hadith e moni lava le hasan gharib. O Abu Malik o Al Ghifari -mai tagata o Ghifar- ma e ta'ua fo'i o Ghazwan. [Sufyan Ats Tsauri] ua ia fa'amatala se vaega o lenei hadith mai ia [As Suddi].