इमाम तिर्मिधी : 2913

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ الْبَرَاءِ { وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ } قَالَ نَزَلَتْ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ كُنَّا أَصْحَابَ نَخْلٍ فَكَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي مِنْ نَخْلِهِ عَلَى قَدْرِ كَثْرَتِهِ وَقِلَّتِهِ وَكَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي بِالْقِنْوِ وَالْقِنْوَيْنِ فَيُعَلِّقُهُ فِي الْمَسْجِدِ وَكَانَ أَهْلُ الصُّفَّة لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ فَكَانَ أَحَدُهُمْ إِذَا جَاعَ أَتَى الْقِنْوَ فَضَرَبَهُ بِعَصَاهُ فَيَسْقُطُ مِنْ الْبُسْرِ وَالتَّمْرِ فَيَأْكُلُ وَكَانَ نَاسٌ مِمَّنْ لَا يَرْغَبُ فِي الْخَيْرِ يَأْتِي الرَّجُلُ بِالْقِنْوِ فِيهِ الشِّيصُ وَالْحَشَفُ وَبِالْقِنْوِ قَدْ انْكَسَرَ فَيُعَلِّقُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنْ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ } قَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أُهْدِيَ إِلَيْهِ مِثْلُ مَا أَعْطَاهُ لَمْ يَأْخُذْهُ إِلَّا عَلَى إِغْمَاضٍ أَوْ حَيَاءٍ قَالَ فَكُنَّا بَعْدَ ذَلِكَ يَأْتِي أَحَدُنَا بِصَالِحِ مَا عِنْدَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مَالِكٍ هُوَ الْغِفَارِيُّ وَيُقَالُ اسْمُهُ غَزْوَانُ وَقَدْ رَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ السُّدِّيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا

आम्हाला [अब्दुल्ला बिन अब्दुर्रहमान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [उबैदुल्ला बिन मूसा] यांच्याकडून, [इस्राईल] यांच्याकडून, [अस-सुद्दी] यांच्याकडून, [अबू मालिक] यांच्याकडून, [अल-बरा] यांच्याकडून हदीस सांगितली: "आणि वाईट गोष्टींपैकी निवड करू नका आणि मग त्यातून खर्च करू नका." सूरह अल-बकराह: २६७, अल-बरा' म्हणाले: "ही आयत आम्हाला, हे अंसार, उतरली; पूर्वी आम्ही खजूरच्या झाडांचे मालक होतो, आणि प्रत्येकजण आपली खजूरची कापणी आणत असे, मग ती जास्त असो की कमी. कोणी एक-दोन गुच्छ घेऊन येई आणि ती मशिदीत लटकवायचे, तर मशिदीच्या प्रांगणातील रहिवाशांकडे (ahlush shuffah) अन्न नव्हते; जर त्यापैकी कोणीही भूक लागली असती, तर ते खजूरच्या फांद्यांकडे जाऊन काठीने त्यावर मारत, जोपर्यंत बस्र (तरुण खजूर) आणि खजूर पडत, मग ते ते खात, तर जे लोक चांगुलपणाची इच्छा ठेवत नव्हते, ते कठीण, कमी दर्जाचा एक खोंप आणि एक कुजलेला खोंप घेऊन येत, तो मशिदीत लटकवत. मग अल्लाह, त्याची स्तुती आणि महिमा असो, या श्लोकाची अवतरण केली: "हे श्रद्धाळू लोकांनो, तुम्ही कमावलेल्या चांगल्या गोष्टींपैकी काही आणि आम्ही जमिनीतून तुम्हाला आणून दिलेल्या गोष्टींपैकी काही (अल्लाहच्या मार्गात) खर्च करा. आणि त्यातील सर्वात वाईट निवडून त्याचा खर्च करू नका, जरी तुम्ही स्वतः ते डोळे मिटून किंवा लाजूनच स्वीकाराल." (सूरह अल-बकराह: २६७) अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, म्हणाले: "जर तुमच्यापैकी कोणी दुसऱ्याला जे देण्यात आले ते त्याला देण्यात आले असते, तर तो ते डोळे मिटून किंवा लाजेनेच स्वीकारला असता." अल-बरा' म्हणाले: "त्यानंतर, आम्हापैकी प्रत्येकाने आपल्याकडे असलेल्या सर्वोत्तम खजूर घेऊन आला." अबू ईसा म्हणाले: ही हदीस हसन गारिब सहीह आहे. अबू मालिक हे अल-गिफाऱी (गिफर जमातीतील) आहेत आणि त्यांना घझवान म्हणूनही ओळखले जाते. [सुफ्यान अत-सौरी] यांनी या हदीसचा काही भाग [अस-सुद्दी] यांच्याकडून वर्णन केला.