حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الْهَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ الْمُبَارَكِ بْنِ فَضَالَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ زَوَّجَ أُخْتَهُ رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَتْ عِنْدَهُ مَا كَانَتْ ثُمَّ طَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً لَمْ يُرَاجِعْهَا حَتَّى انْقَضَتْ الْعِدَّةُ فَهَوِيَهَا وَهَوِيَتْهُ ثُمَّ خَطَبَهَا مَعَ الْخُطَّابِ فَقَالَ لَهُ يَا لُكَعُ أَكْرَمْتُكَ بِهَا وَزَوَّجْتُكَهَا فَطَلَّقْتَهَا وَاللَّهِ لَا تَرْجِعُ إِلَيْكَ أَبَدًا آخِرُ مَا عَلَيْكَ قَالَ فَعَلِمَ اللَّهُ حَاجَتَهُ إِلَيْهَا وَحَاجَتَهَا إِلَى بَعْلِهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى { وَإِذَا طَلَّقْتُمْ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ إِلَى قَوْلِهِ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ } فَلَمَّا سَمِعَهَا مَعْقِلٌ قَالَ سَمْعًا لِرَبِّي وَطَاعَةً ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ أُزَوِّجُكَ وَأُكْرِمُكَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ الْحَسَنِ وَهُوَ عَنْ الْحَسَنِ غَرِيبٌ وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ دَلَالَةٌ عَلَى أَنَّهُ لَا يَجُوزُ النِّكَاحُ بِغَيْرِ وَلِيٍّ لِأَنَّ أُخْتَ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ كَانَتْ ثَيِّبًا فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ إِلَيْهَا دُونَ وَلِيِّهَا لَزَوَّجَتْ نَفْسَهَا وَلَمْ تَحْتَجْ إِلَى وَلِيِّهَا مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ وَإِنَّمَا خَاطَبَ اللَّهُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ الْأَوْلِيَاءَ فَقَالَ { لَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ } فَفِي هَذِهِ الْآيَةِ دَلَالَةٌ عَلَى أَنَّ الْأَمْرَ إِلَى الْأَوْلِيَاءِ فِي التَّزْوِيجِ مَعَ رِضَاهُنَّ

[Abd bin Humaid]-ek [Al Hasyim bin Al Qasim]-ek [Al Mubarak bin Fadlalah]-engandik [Al Hasan]-engandik [Ma'qil bin Yasar]-engandik kontatu zigun Alaren Mezulariaren garaian (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengana izan daitezela), bere arreba musulman gizon batekin ezkondu zuela, eta gero senarrarekin bizi izan zen denbora batez, eta ondoren dibortziatu egin zen horrela, bere Iddah aldia amaitu zenean, bere senarrak faltan botatzen zuela eta alderantziz, bere emazteak faltan botatzen zuen, eta gero berriro eskatu zion ezkontzeko eskua eskatu ziotenei, eta Ma'qilek esan zion: Ai ergela, ohoratu zaitut berarekin eta ezkondu egin zaitut, gero dibortziatu egiten zara, Ala izenean ez da zuregana itzuliko betiko, hau da zure aukeraren amaiera'. Narratzaileak esan zuen; «Orduan, Ala-k bazekien senarraren emaztearen beharra eta emaztearen senarrarena, Ala Tabaraka wa Ta'alak bertso hau agerian utzi zuen arte: 'Zuen emazteak arbuiatzen badituzue, orduan beren iddah-aren amaierara hurbiltzen ari dira'. QS Al-Baqarah: 231 'Ezagutzen ez duzuen bitartean' bertsoari. Ma'qilek bertso hau entzun zuenean, esan zuen: 'Nire Maisua entzun eta obeditu nion, orduan deitu egin zion -bere arrebaren senarra- eta esan zion: 'Zurekin ezkontzen naiz eta ohoratzen zaitut'. Abu Isak esan zuen; Hadith hau hasan sahih da, eta Al Hasanetik hainbat bidetatik kontatu da, Al Hasanetik datorren haditha gharib izan arren, hadith honek erakusten du ez dela zilegi tutorerik gabe ezkontzea, Ma'qil bin Yasarren arreba dagoeneko alarguna delako, gaia berari - bere anaiari - bere tutorearen bidez pasa gabe ematen bazaio, zalantzarik gabe berarekin ezkonduko da eta ez du gehiago bere tutorearen beharrik izango, hau da, Ma'qil bin Yasar. Bertso honek Ala-k tutoreei bere hitza bezala aipatzen die: 'Beraz, ez zuek - tutoreek - eragotzi berriro euren etorkizuneko senarrekin ezkontzea'. QS Al Baqarah: 232. Bertso hau emakume baten ezkontza bere tutoreei ematen zaienaren froga da, haren borondatez.