Doa Rasulullah terhadap tokoh quraisy menjadi sebab turunnya Qs. Ali 'imran ayat 128
Imam Bukhari : 4194
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِأَحْيَاءٍ مِنْ الْعَرَبِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ }الْآيَةَ
Kitutegeezeddwa [Musa bin Isma’il] Kitugambye [Ibrahim bin Sa’ad] Kitutegeezeddwa [Ibn Shihab] okuva ku [Sa’id bin Al Musayyab] ne [Abu Salamah bin ‘Abdur Rahman] okuva ku [Abu Hurairah radliallahu ‘anhu] nti Omubaka wa Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam singa yali ayagala okusabira omuntu akabenje oba okusabira omuntu obulokozi bulijjo ye qunut after bow down'. Yagamba mu bukambwe nti; ‘Bw’aba yagamba nti: ‘SAMI’ALLAHU LIMAN HAMIDAH,’ yasaba nti: ‘Ayi Rabb, ettendo lyaffe liri gy’oli, Ayi Allah, okuggyako Al Walid bin Al Walid, Salamah bin Hisham, ne ‘Ayyasy bin Abu Rabi’ah. Ayi Allah, nyweza ekibonerezo kyo ku Mudlar, era obatuusizza emyaka egy’enjala ng’emyaka egy’omu kiseera kya Yusufu’. - yanyweza okusoma, - yasoma ne mu ssaala endala ezimu, yasoma mu sswala ey’oku makya nti: ‘Ayi Allah, kikolima bwe gutyo ne bwe bityo okuva mu bantu b’Abawalabu’. Okutuusa ku nkomerero Allah Azza Wa Jalla yamubikkulira nti: ‘Tewali kuyingirira n’akatono okuva gy’oli mu nsonga zaabwe oba Allah n’akkiriza okwenenya kwabwe, oba okubabonereza kubanga mu butuufu bantu abatali ba bwenkanya -Ali Imran: 128-’.