Imam Abu Dawud : 3482
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَمَّنْ أَقْرَأَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذَّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ وَلَا يُوثَقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ } قَالَ أَبُو دَاوُد بَعْضُهُمْ أَدْخَلَ بَيْنَ خَالِدٍ وأَبِي قِلَابَةَ رَجُلًا
Na ta’u mai e [Hafsh bin Umar] ia i matou [Shu’bah] mai ia [Khalid] mai ia [Abu Qilabah] mai [le tagata] na taulotoina i ai e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'FAYAUMAIDZIN LAA YU’ADZDZABU 'ADZAABAHU AHAD, WA LAA YUUTSIQU WA TSAAQAHUU AHAD -O lea la, i lea Aso e leai se tasi e faasalaina e pei o Lana faasalaga, ma e leai se tasi e noatia e pei o Ana noataga-' -Qs. Al Jajr: 25-26-. Fai mai Abu Daud; 'O nisi o i latou na tuu se tasi tagata i le va o Khalid ma Abu Qilabah'.