Imam Bukhari : 4166

حَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ قُلْتُ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا }قَالَ قَدْ نَسَخَتْهَا الْآيَةُ الْأُخْرَى فَلِمَ تَكْتُبُهَا أَوْ تَدَعُهَا قَالَ يَا ابْنَ أَخِي لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْهُ مِنْ مَكَانِهِ

مون کي [اميہ بن بسطام] ٻڌايو ويو آهي ته اسان کي [يزيد بن زرعي] [حبيب] کان [ابن ابو اولڪه] کان ٻڌايو ويو آهي، [ابن زبير] چيو ته؛ مون [عثمان بن عفان] کان آيت بابت پڇيو؛ ۽ جيڪي توهان مان مرن ٿا ۽ زالون ڇڏين ٿا - البقره؛ 234-. هن جواب ڏنو؛ اها آيت ٻي آيت سان گڏ ڪئي وئي آهي. پوءِ مون پڇيو؛ توهان ان کي ڇو لکيو يا ڇڏي ڏنو. هن جواب ڏنو؛ اي منهنجي ڀاءُ جي پٽ، مان ان کي ان جي جاءِ کان ٿورو به نه بدلائيندس.