Imam Ibnu Majah : 4244
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ سَمِعْتُ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَجَعَلَ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا فَلَمْ يَقُلْ لَهُ شَيْئًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِي هَذِهِ فَقَالَ هِيَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي
Akɛɛ wɔ akɛ [Ishaq bin Ibrahim bin Habib] ekɛɛ wɔ [Al Mu’tamir] ni minu [mitsɛ] ekɛɛ wɔ [Abu Uthman] kɛjɛ [Ibn Mas’ud] ŋɔɔ akɛ nuu ko kɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam kpe ni ekɛɛ lɛ akɛ ekɛ yoo ko shwɛ tamɔ karahked yɛ ehe. Shi ewieee nɔ ko nɔ ko. Kɛkɛ ni Allah ‘azza wajalla jie kuku lɛ kpo akɛ: ‘Ni nyɛto sɔlemɔ lɛ shishi yɛ gbi lɛ naagbeehei enyɔ lɛ fɛɛ - leebi kɛ gbɛkɛ - kɛ gbɛkɛ shishijee. Ngɛ anɔkuale mi ɔ, ní kpakpahi nɛ a peeɔ ɔ gbeɔ ní yayamihi a he yayami ɔmɛ kɛ jeɔ. No ji kɔkɔbɔɔ kɛha mɛi ni kaiɔ lɛ’. -QS Hud; 114- nuu lɛ bi akɛ; ‘O Allah bɔfo, ani kuku nɛɛ ji mi nɔ?’ Eha hetoo akɛ: ‘Kuku lɛ ji mɛi ni feɔ lɛ kɛjɛɔ mi ummah lɛ mli’.