Imam Ibnu Majah : 1625

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعُمَرَ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى أُمِّ أَيْمَنَ نَزُورُهَا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزُورُهَا قَالَ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهَا بَكَتْ فَقَالَا لَهَا مَا يُبْكِيكِ فَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ قَالَتْ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِرَسُولِهِ وَلَكِنْ أَبْكِي أَنَّ الْوَحْيَ قَدْ انْقَطَعَ مِنْ السَّمَاءِ قَالَ فَهَيَّجَتْهُمَا عَلَى الْبُكَاءِ فَجَعَلَا يَبْكِيَانِ مَعَهَا

Al à dit [Al Hasan ben Ali Al Khallal] al à dit, al à dit [Amru ben Ashim] al à dit, al à dit [Sulaiman ben Al Mughirah] di [Thabit] di [Anas] al à dit; “Dopo che al murì il Rasulullah, [Abu Bakr] al disè a Umar: ‘Lassìn a viodi Umm Aiman ​​come che al faseve il Rasulullah. — al disè Anas; ‘Cuant che o rivàrin, Umm Aiman ​​e jere daûr a cjantâ. Duncje ducj i doi a àn domandât: ‘Cje che al fâs cjantâ, cuant che ce che al è cun Allah al è miôr pal Messazîr di Allah? ’ Umm Aiman ​​e rispuindè: ‘Pardabon, o sai che ce che al è cun Allah al è miôr pal Rasulullah, o stâs cjantant parcè che la rivelazion e je stade taiade dal cîl. — al disè Anas; ‘Lis sôs peraulis a rivarin a tirâju sù ducj i doi in lagrimis. Fin che infin i doi a plorarin cun lui. '