Imam Darimi : 2746
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ عُمَرُ إِذَا سَلَكَ بِنَا طَرِيقًا اتَّبَعْنَاهُ فِيهِ وَجَدْنَاهُ سَهْلًا وَإِنَّهُ قَضَى فِي امْرَأَةٍ وَأَبَوَيْنِ مِنْ أَرْبَعَةٍ فَأَعْطَى الْمَرْأَةَ الرُّبُعَ وَالْأُمَّ ثُلُثَ مَا بَقِيَ وَالْأَبَ سَهْمَيْنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عِيسَى عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ مِثْلَ ذَلِكَ
[Muhammad bin Yusuf]-i [Sufyan]-engandik [Al A'masy]-tik eta [Mansur]-i [Ibrahim]-engandik [Abdullah]-engandik esan zigun ondoren: [Umar] gurekin bide batean ibiltzen bada eta berari jarraitzen badiogu, noski erraza izango dugu. Eta, hain zuzen ere, lau seme-alaben emaztearen eta gurasoen gaia erabaki zuen. Emazteari laurden bat eman zion, amari geratzen zenaren herena eta aitari bi zati. [Muhammad bin Yusuf]-ek [Sufyan]-engandik [Isa]-tik [Ash Sya'bi]-tik [Zaid bin Thabit]-etik kontatu zigun historia hori bezala.