इमाम दारिमी : 391

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا بَقِيَّةُ عَنْ السَّكَنِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ وَهْبَ بْنَ مُنَبِّهٍ يَقُولُ يَا بُنَيَّ عَلَيْكَ بِالْحِكْمَةِ فَإِنَّ الْخَيْرَ فِي الْحِكْمَةِ كُلَّهُ وَتُشَرِّفُ الصَّغِيرَ عَلَى الْكَبِيرِ وَالْعَبْدَ عَلَى الْحُرِّ وَتُزِيدُ السَّيِّدَ سُؤْدُدًا وَتُجْلِسُ الْفَقِيرَ مَجَالِسَ الْمُلُوكِ

आम्हाला [अल-हकाम बिन अल-मुबारक] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [बकिय्याह] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अस-सकान बिन उमर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: 'मी एकदा ऐकले [वहब बिन मुनब्बिह] म्हणतात: 'अरे माझ्या मुला, शहाणा हो, कारण प्रत्येक शहाण्या कर्मातच भलाई आहे, ज्यामुळे तरुण वृद्धांचा सन्मान करतात, आणि दास मुक्त माणसांचा सन्मान करतो; यामुळे स्वामी आणखी सन्माननीय होईल आणि गरीब राजेशाही सभेत बसू शकतील'".