इमाम दारिमी : 390

أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شُرَيْحٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَمِيرَةَ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا قَالَ لِابْنِهِ اذْهَبْ فَاطْلُبْ الْعِلْمَ فَخَرَجَ فَغَابَ عَنْهُ مَا غَابَ ثُمَّ جَاءَهُ فَحَدَّثَهُ بِأَحَادِيثَ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ يَا بُنَيَّ اذْهَبْ فَاطْلُبْ الْعِلْمَ فَغَابَ عَنْهُ أَيْضًا زَمَانًا ثُمَّ جَاءَهُ بِقَرَاطِيسَ فِيهَا كُتُبٌ فَقَرَأَهَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ هَذَا سَوَادٌ فِي بَيَاضٍ فَاذْهَبْ اطْلُبْ الْعِلْمَ فَخَرَجَ فَغَابَ عَنْهُ مَا غَابَ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ لِأَبِيهِ سَلْنِي عَمَّا بَدَا لَكَ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّكَ مَرَرْتَ بِرَجُلٍ يَمْدَحُكَ وَمَرَرْتَ بِآخَرَ يَعِيبُكَ قَالَ إِذًا لَمْ أَلُمْ الَّذِي يَعِيبُنِي وَلَمْ أَحْمَدْ الَّذِي يَمْدَحُنِي قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ مَرَرْتَ بِصَفِيحَةٍ قَالَ أَبُو شُرَيْحٍ لَا أَدْرِي أَمِنْ ذَهَبٍ أَوْ وَرِقٍ فَقَالَ إِذًا لَمْ أُهَيِّجْهَا وَلَمْ أَقْرَبْهَا فَقَالَ اذْهَبْ فَقَدْ عَلِمْتَ

आम्हाला [अल-कासिम बिन कथीर] यांनी सांगितले की: "मी [अब्दुर-रहमान बिन शुराय्ह] यांना ['अमिराह] यांच्याकडून कथन करताना ऐकले: अब्दुर-रहमान यांनी 'अमिराह' यांना म्हणताना ऐकले: 'एका माणसाने आपल्या मुलाला सांगितले: "कृपया जा आणि ज्ञान मिळवा." मग तो काही काळ (ज्ञान मिळवण्यासाठी) बाहेर गेला, नंतर परत आला आणि आपल्या वडिलांना काही हदीस सांगितल्या. पण वडिलांनी तरीही म्हटले: 'जा आणि ज्ञान मिळव.' मग तो काही काळ परत गेला, नंतर परत आला आणि काही पुस्तके आणली, जी त्याने आपल्या वडिलांना मोठ्याने वाचून दाखवली. वडिलांनी पुन्हा म्हटले: 'हे तर फक्त पांढऱ्या कागदावर काळी शाई आहे; जा आणि ज्ञान मिळव.' मग तो पुन्हा काही काळ निघून गेला, नंतर तो आपल्या वडिलांकडे परत आला आणि मुलाने म्हटले: 'कृपया जे काही मनात येईल ते मला विचारा.' तेव्हा वडिलांनी त्याला विचारले: 'आता, जर तू अशा लोकांना भेटलास जे तुझी स्तुती करतात आणि अशा लोकांना भेटलास जे तुझी निंदा करतात, तर तू कसा प्रतिक्रिया देशील?' ' मुलाने उत्तर दिले: 'मी मला अपमान करणाऱ्यांवर रागावणार नाही, आणि मला स्तुती करणाऱ्यांचे आभारही मानणार नाही.' मग त्याचे वडील पुन्हा विचारू लागले: 'जर तुम्ही सोन्याच्या किंवा चांदीच्या पत्र्यांजवळून गेलात तर तुम्ही कसे प्रतिक्रिया द्याल? (अबू सुराय्ह म्हणाले: 'मला माहीत नाही की त्या सोन्याच्या आहेत की चांदीच्या'), मुलाने उत्तर दिले: 'मी त्यांच्याकडे जाण्यासाठी हालणारही नाही किंवा उठणारही नाही', तेव्हा वडिलांनी म्हटले: 'आता जा, कारण तू समजलास'".