Imam Darimi : 149

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَامِرًا يَقُولُ اسْتَفْتَى رَجُلٌ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَقَالَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ مَا تَقُولُ فِي كَذَا وَكَذَا قَالَ يَا بُنَيَّ أَكَانَ الَّذِي سَأَلْتَنِي عَنْهُ قَالَ لَا قَالَ أَمَّا لَا فَأَجِّلْنِي حَتَّى يَكُونَ فَنُعَالِجَ أَنْفُسَنَا حَتَّى نُخْبِرَكَ

A tene na e [Ahmad bin Abdullah bin Yunus] ti tene na e [Zuhair] ti tene na e [Ismail bin Abu Khalid] ti tene: ‘Mbi mä [‘Amir] atene: ‘Mbeni zo ahunda [Ubbay bin Ka’ab] radiallahu ‘anhu ti wara mbeni fatwa na Al mo pensé nyen na ndo ti ye so? '. Na pekoni, lo kiri tënë, lo tene: ‘ Ye so mo hunda so asi awe? ’, lo kiri tënë: ‘a de ti si pëpe’. Na pekoni, lo kiri lo tene: “Tongana a de ti si pëpe, ku juska a si biani, na pekoni e yeke tara ti fa na mo.”