Imam Darimi : 3259
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَيْدٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ فَقَالَ قَرَأْتَ سُورَتَيْنِ فِيهِمَا اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى
Esan digu [Abdullah bin Ja'far Ar Raqqik] [Ubaidullah bin Amr-ek] [Zaid]-ek [Jabir]-ek [Abu Adl Dluha]-k [Masruq]-ek [Abdullah]-k esan zuela; Norbait zegoen Al Baqarah-ren gutuna eta Ali Imran-en gutuna irakurtzen Abdullahren ondoan, eta orduan esan zuen: Bi gutun irakurri dituzue, non Alaren izen handiena idatzita dagoen, otoitzean erabiltzea baimenduta dagoen eta eskatzean erabiltzean emango den.