Pelajarilah surat Al Baqarah karena mengambilnya berkah dan meninggalkannya rugi, tidak mampu dikalahkan oleh tukang-tukang sihir

इमाम दारिमी : 3257

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا

हे आम्हाला [अबू नु'आयम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [बशीर]—जो इब्न अल-मुहाजिर आहे—कडून सांगितले, ज्यांनी मला [अब्दुल्ला बिन बुरायदा] कडून त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले, की त्यांनी म्हटले: मी एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याजवळ बसलो होतो आणि मी त्यांना म्हणताना ऐकले: "सूरह अल-बकराह शिका, कारण ती शिकणे एक बरकत आहे आणि दुर्लक्ष करणे एक नुकसान आहे. जादूगार तिला मात करू शकत नाहीत." मग तो थोडा थांबला आणि म्हणाला: "सुरह अल-बकराह आणि सुरह अल-इम्रानचा अभ्यास करा; खरोखरच, या दोन सुरहना 'अझ-झहरावान' म्हणतात, आणि या दोन सुरह त्यांच्या पाठकांना पुनरुत्थानाच्या दिवशी सावली देतील. जणू या दोन सुरह दोन ढगांसारख्या, किंवा लोकांना सावली देणाऱ्या दोन वस्तूंसारख्या, किंवा पंख पसरवलेल्या पक्ष्यांच्या दोन टोळ्यांसारख्या आहेत." खरोखरच, कुरआन पुनरुत्थानाच्या दिवशी आपल्या वाचकाला भेटेल, जेव्हा कब्र फुटतील, जणू भीतीने फिकट पडलेला माणूस. ते आपल्या वाचकाला म्हणेल: 'तू मला ओळखतोस का?' तो उत्तर देईल: 'मी तुला ओळखत नाही.' ते म्हणेल: 'मी तुझा साथीदार, कुरआन, ज्याने गरम दिवसात तुझी तहान भागवली आणि रात्री तुला जागृत ठेवले. खरोखरच, प्रत्येक व्यापारी आपल्या व्यापारातून नफा मिळवेल. खरोखरच, आज तुम्हाला तुमच्या प्रत्येक व्यवहारासाठी (तुम्ही केलेले) एक बक्षीस मिळेल. मग त्या कुरआन वाचणाऱ्याच्या उजव्या हातात राज्य आणि डाव्या हातात शाश्वतता दिली जाते, आणि त्याच्या डोक्यावर शांतीचा मुकुट ठेवला जातो. या दरम्यान, या जगात त्याच्या पालकांना अमूल्य मोलाचे दोन रत्न दिले जातात. त्याच्या पालक विचारतात: 'आम्हाला हे रत्न कशासाठी दिले गेले आहेत?' त्यांना सांगितले जाते: 'कारण तुमच्या मुलाने कुरआनचा अभ्यास केला.' मग त्याला सांगितले जाते: 'वाचा आणि स्वर्गाच्या शिडींवर आणि त्याच्या कक्षांमध्ये चढत जा.' म्हणून तो वाचत राहतो तोपर्यंत तो चढतच राहतो, मग तो वेगाने वाचावो किंवा हळू.