Imam Darimi : 3114

حَدَّثَنَا الْوَضَّاحُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فَعُرِضَتْ عَلَيْهِ الْوَصِيَّةُ وَكَانَ غَائِبًا فَقَبِلَ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَنْ يَرْجِعَ

اسان کي [الودلله بن يحييٰ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] هشام کان، [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي وصيت ڪري ٿو ۽ وصيت ان کي پيش ڪئي وڃي، ۽ ان وقت هو اتي نه هجي ۽ هو ان کي قبول ڪري، ته پوءِ ان لاءِ انڪار ڪرڻ جائز ناهي'.