Imam Darimi : 3103

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ مُوسَى الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ أَبِي كَرِبٍ أَنَّ آتِيًا أَتَى شُرَيْحًا فَسَأَلَهُ عَنْ رَجُلٍ أَوْصَى بِسَهْمٍ مِنْ مَالِهِ قَالَ تُحْسَبُ الْفَرِيضَةُ فَمَا بَلَغَ سِهَامَهَا أُعْطِيَ الْمُوصَى لَهُ سَهْمًا كَأَحَدِهَا

[ابو نعيم] اسان کي ٻڌايو [زيده بن موسيٰ الحمداني] مون کي [سيار بن ابو ڪرب] ٻڌايو ته هڪ ماڻهو [سيريه] وٽ آيو ۽ ان کان هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو جنهن پنهنجي ملڪيت مان ڪجهه جي وصيت ڇڏي هئي. [سيريه] جواب ڏنو ته، 'اهو سندس فرض جي حساب سان حساب ڪيو ويندو آهي، جيڪڏهن اهو وصيت جي حصي کان وڌيڪ هجي ته پوءِ فائدو وٺندڙ کي ٻين وانگر پنهنجو حصو ڏنو ويندو آهي.'