Imam Darimi : 3077
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَهْلِ دِمَشْقَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَعِنْدَهُ سُلَيْمَانُ بْنُ حَبِيبٍ وَأَبُو قِلَابَةَ إِذْ دَخَلَ غُلَامٌ فَقَالَ أَرْضُنَا بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا بَاعَكُمْ الْوَصِيُّ وَنَحْنُ أَطْفَالٌ فَالْتَفَتَ إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ حَبِيبٍ فَقَالَ مَا تَقُولُ فَأَضْجَعَ فِي الْقَوْلِ فَالْتَفَتَ إِلَى أَبِي قِلَابَةَ فَقَالَ مَا تَقُولُ قَالَ رُدَّ عَلَى الْغُلَامِ أَرْضَهُ قَالَ إِذًا يَهْلِكُ مَالُنَا قَالَ أَنْتَ أَهْلَكْتَهُ
مارا گُشتگ [محمد بن المبارک] ءَ مارا گُشتگ [یحییٰ بن حمزہ] چہ [اکریمہ] ءَ چہ [دمسیک ءِ نندوکیں شیخے ءَ] آئی ءَ گُشتگ؛ من یک رندے عمر بن عبدالعزیز ءِ کِرّا بوتگ آں، آ وھد ءَ آئی ءِ کِرّا سلیمان بن حبیب ءُ ابوقلابہ بوتگ اَنت۔ ھمے وھد ءَ یک ورناہے آتک ءُ گْوشت ئِے؛ مئے زمین فلاں جاہ ءَ ہما مردم ءَ بہا کتگ ات کہ ما انگت کسان اتیں ترا وصیت داتگ ات۔ پمیشکا -عمر- ءَ دیم پہ سلیمان بن حبیب ءَ کت ءُ جُست کُت؛ تو چے گُشئے؟ آئی ءَ گوں تھنا پسّو دات، آئی ءَ [ابوقلابہ] ءِ نیمگ ءَ چمّ شانک دات ءُ جُست کُت؛ تو چے گُشئے؟ آئی ءَ پسّو دات؛ زمین ءَ اے ورناہ ءَ پدا بدئے۔ -سلیمان- ءَ گْوشت؛ پدا مئے گنج گار بیت۔ آئی ءَ پسّو دات؛ تو ھما ئے کہ ایشی ءَ کش اِتگ۔