Imam Darimi : 3062

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَوْنٍ عَنْ الْقَاسِمِ أَنَّ رَجُلًا اسْتَأْذَنَ وَرَثَتَهُ أَنْ يُوصِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ الثُّلُثِ فَأَذِنُوا لَهُ ثُمَّ رَجَعُوا فِيهِ بَعْدَ مَا مَاتَ فَسُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ هَذَا التَّكَرُّهُ لَا يَجُوزُ

مارا گْوشگ بوتگ کہ [ابونعیم] ءَ مارا [المسعودی] ءَ چہ [ابو عون] ءَ چہ [القاسم] ءَ گْوشگ بوتگ کہ یک مردے ءَ چہ وتی وارثاں اجازت لوٹ اِتگ کہ وتی مال ءِ یک سیمی بھر ءَ گیش وصیت بہ کنت۔ اجازت دات، پدا مرد ءِ بیرانی ءَ پد آہاں وتی معاہدہ کش ات۔ پمیشکا وھدے کہ [عبداللہ] ءَ اے بابت ءَ جُست کنگ بوت گڑا آئی ءَ پسّو دات؛ اے معاہدے ءِ رد کنگ ءِ اجازت نیست۔