Imam Darimi : 3048

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ لِي ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ مَا فَعَلَ أَبُوكَ قُلْتُ مَاتَ قَالَ فَهَلْ أَوْصَى فَإِنَّهُ كَانَ يُقَالُ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ كَانَ وَصِيَّتُهُ تَمَامًا لِمَا ضَيَّعَ مِنْ زَكَاتِهِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد و قَالَ غَيْرُهُ الْقَاسِمُ بْنُ عَمْرٍو

Na taʻu mai e [Sulaiman bin Harb] ia i matou [Hammad bin Salamah] mai ia [Dawud bin Abu Hind] mai ia [Al Qasim bin Umar] na ia fai mai; [Tsumamah bin Hazn] na fai mai ia te aʻu; O le a le mea na faia e lou tama? Na ou tali atu; Na maliu o ia. Na ia fesili mai; Na ia faia se mavaega? Aua ua fai mai; Afai e faia e se tagata se mavaega ma se mavaega atoatoa, o lana zakat o le a le maumau. Fai mai Abu Muhammad; e iai foi isi tagata e ese mai ia te ia o fai mai; o ia o Al Qasim bin Amr.