Imam Bukhari : 4022

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو وَقَالَ بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرٍ أَنَّ كُرَيْبًا مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوا إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّيهَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ مَعَ عُمَرَ النَّاسَ عَنْهُمَا قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَأَخْبَرْتُهُمْ فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهُمَا وَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَصَلَّاهُمَا فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْخَادِمَ فَقُلْتُ قُومِي إِلَى جَنْبِهِ فَقُولِي تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ أَسْمَعْكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ فَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِنَّهُ أَتَانِي أُنَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالْإِسْلَامِ مِنْ قَوْمِهِمْ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ

Wedi dweud wrthym [Yahya bin Sulaiman] Wedi dweud wrthyf [Ibnu Wahb] Wedi fy hysbysu ['Amru] a dweud [Bakr bin Mudlar] gan ['Amru bin Al Harith] gan [Bukair] fod [Kuraib] - caethwas- Ibn 'Abbas wedi dweud wrtho fod Abdullah bin Abbas ac Abdurrahman bin Azhar ac Al Miswar bin Makhramah wedi'i anfon at Aisha, gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, dywedasant; cyflewch ein cyfarchion iddo a gofynnwch iddo am y ddau rak'ah ar ôl gweddi 'Asr a dywedwch ein bod wedi derbyn newyddion eich bod wedi perfformio'r ddau rak'ah hyn, tra ei fod wedi dod i'n sylw fod y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam wedi gwahardd y ddau ohonynt. Dywedodd Ibn Abbas; ac yn y gorffennol roeddwn i ac Umar bin Al Khathab yn curo pobl am wneud y ddau. Dywedodd Kuraib; yna es ato a dweud wrtho beth oeddent wedi'm hanfon ag ef. Yna dywedodd; gofynnwch i Umm Salamah! Yna es allan i'w cyfarfod a dweud wrthyn nhw am eiriau Aisyah. Yna fe'm dychwelasant i Umm Salamah fel yr un y gwnaethon nhw fy anfon at Aisyah ag ef. Yna dywedodd [Umm Salamah]; Clywais Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) yn gwahardd y ddau ohonyn nhw, yna gwelais ef yn gwneud y ddau, tra phan wnaeth y ddau, mewn gwirionedd roedd wedi perfformio gweddi'r 'Asr, yna daeth i mewn ac wrth fy ochr roedd sawl menyw o'r Bani Haram o blith yr Ansar, yna gweddïodd y ddau rak'ah, yna anfonais gaethwas ato a dywedais; sefwch wrth ei ymyl a dywedwch; Dywedodd Umm Salamah; O Negesydd Allah, oni chlywais i chi eich gwahardd rhag perfformio'r ddau rak'ah hyn? Ac rwy'n eich gweld chi'n gwneud y ddau? Yna pan fydd yn rhoi signal gyda'i law, yn ôl oddi wrtho. Dywedodd Umm Salamah; yna gwnaeth y gaethwas hynny, yna rhoddodd signal gyda'i llaw, yna camodd yn ôl oddi wrtho. Yna pan drodd i ffwrdd dywedodd: 'O fab Abu Umayyah, rwyt ti'n gofyn am y ddau rak'ah ar ôl 'Asr, yn wir mae rhai pobl o Bani Abdul Qais wedi dod ataf i ddod ag Islam i rai o'u pobl. Yna fe wnaethon nhw fy nghadw'n brysur gyda'r ddau rak'ah ar ôl Dhuhr, y ddwy weddi hynny yw'r ddwy weddi hynny.' Gofynnwyd i Abu Muhammad am yr hadith hwn, yna dywedodd: Rwy'n cytuno â hadith Umar gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Nid oes gweddi ar ôl gweddi'r 'Asr nes bod yr haul yn machlud, ac nid oes gweddi ar ôl gweddi'r Fajr nes bod yr haul yn codi.'