Imam Bukhari : 4020

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا قُرَّةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاإِنَّ لِي جَرَّةً يُنْتَبَذُ لِي نَبِيذٌ فَأَشْرَبُهُ حُلْوًا فِي جَرٍّ إِنْ أَكْثَرْتُ مِنْهُ فَجَالَسْتُ الْقَوْمَ فَأَطَلْتُ الْجُلُوسَ خَشِيتُ أَنْ أَفْتَضِحَ فَقَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ حَدِّثْنَا بِجُمَلٍ مِنْ الْأَمْرِ إِنْ عَمِلْنَا بِهِ دَخَلْنَا الْجَنَّةَ وَنَدْعُو بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا مِنْ الْمَغَانِمِ الْخُمُسَ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ مَا انْتُبِذَ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ

মোক [ইছহাক] কোৱা হৈছে আমাক [আবু আমিৰ আল আকাদি] কোৱা হৈছে আমাক [কুৰাহ] [আবু জামৰাহ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, মই এবাৰ ইবনে আব্বাছক কৈছিলো, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ এটা পাত্ৰ আছে যিটো নবিজৰ ৰস বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তাৰ পিছত মই ইয়াক মিঠা পান কৰো। যদি মই বেছিকৈ মদ খাওঁ, তেন্তে মই মানুহৰ লগত আড্ডা দিওঁ - বহি থাকোঁ - যাতে মদ্যপান কৰা যেন নালাগে। তাৰ পিছত [ইবনু আব্বাছে] ক’লে, ‘আবু কাইছৰ পৰা এজন ৰাছুল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছে, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক এইদৰে সম্ভাষণ জনাইছে: ‘ৰাছুলসকলক স্বাগতম, যিসকল ঘৃণনীয় আৰু অনুশোচনা কৰা লোকসকলৰ ভিতৰত নহয়’। তেওঁলোকে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাৰ আৰু তোমাৰ মাজত মুদলাৰ জনগোষ্ঠীৰ মুশ্বৰিক আছে, হাৰাম মাহৰ বাহিৰে আমি আপোনাক লগ কৰিব নোৱাৰো। গতিকে আমাক এটা আজ্ঞা দিয়ক, যদি আমি ইয়াক পালন কৰো তেন্তে আমি স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰো, আৰু আমি ইয়াক আমাৰ পিছৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ লৈ যাব পাৰো'। তেওঁ ক’লে, ‘মই তোমাক চাৰিটা কথা আজ্ঞা দিছো আৰু চাৰিটা বস্তু নিষেধ কৰিছো। মই তোমালোকক আল্লাহৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিবলৈ আজ্ঞা দিছো। আপুনি জানেনে আল্লাহৰ ওপৰত বিশ্বাস কি?' অৰ্থাৎ: ‘আল্লাহৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য দেৱতা নাই বুলি সাক্ষ্য দিয়া, নামাজ আদায় কৰা, জাকাত কৰা, ৰমদলান মাহত ৰোজা দিয়া আৰু ঘনিমাৰ পৰা পোৱা ধনৰ এক পঞ্চমাংশ খৰচ কৰা। আৰু মই তোমালোকক চাৰিটা কথাৰ পৰা নিষেধ কৰিছো; আদ ডুবা, আন নাকিৰ, আল হান্টাম আৰু আল মুজাফত'ত নবীৰ অনুভৱ কৰিছিল।