Imam Darimi : 2690

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُؤْتَى بِالْمَوْتِ بِكَبْشٍ أَغْبَرَ فَيُوقَفُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ وَيُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ فَيَشْرَئِبُّونَ وَيَنْظُرُونَ وَيَرَوْنَ أَنْ قَدْ جَاءَ الْفَرَجُ فَيُذْبَحُ وَيُقَالُ خُلُودٌ لَا مَوْتَ

اسان کي [حجاج بن منهل]، [حماد بن سلمه]، [عاشم]، [ابو صالح]، [ابو هريره]، رسول الله ﷺ کان روايت ڪئي آهي ته: موت کي ڀوري رنگ جي ٻڪري وانگر آندو ويندو ۽ جنت ۽ دوزخ جي وچ ۾ روڪيو ويندو. پوءِ چيو ويندو آهي: اي جنت وارا. انهن پنهنجا مٿا مٿي ڪيا ۽ ان کي ڏٺو. ۽ چيو ويندو آهي: اي دوزخ وارا. انهن پنهنجا مٿا مٿي ڪيا ۽ ان کي ڏٺو، انهن سوچيو ته ڪشادگي اچي وئي آهي. پوءِ موت جي جانور کي ذبح ڪيو ويندو آهي ۽ چيو ويندو آهي: دائمي ۽ ڪو به موت ناهي.