Imam Darimi : 2436

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْبَيِّعَانِ إِذَا اخْتَلَفَا وَالْبَيْعُ قَائِمٌ بِعَيْنِهِ وَلَيْسَ بَيْنَهُمَا بَيِّنَةٌ فَالْقَوْلُ مَا قَالَ الْبَائِعُ أَوْ يَتَرَادَّانِ الْبَيْعَ

Ба мо хабар дод [Усмон ибни Муҳаммад] ба мо гуфт [Ҳусайм] ба мо [Ибни Абулайло] аз [Алқосим ибни Абдурраҳмон] аз [падараш] аз [Абдуллоҳ] нақл кардааст, гуфт; Аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуданд: «Агар ду нафаре, ки хариду фурӯш мекунанд, ихтилоф кунанд, дар ҳоле ки хариду фурӯш анҷом шуда бошад ва ҳеҷ яке аз онҳо далел надошта бошанд, сухане, ки шунида мешавад, ҳамон чизест, ки фурӯшанда гуфт ё хариду фурӯшро бекор мекунанд».