Imam Darimi : 2393

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ فَأُسِرَ وَأُخِذَتْ الْعَضْبَاءُ فَمَرَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي وَثَاقٍ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ عَلَى مَا تَأْخُذُونِي وَتَأْخُذُونَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ وَقَدْ أَسْلَمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَأْخُذُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ وَكَانَتْ ثَقِيفٌ قَدْ أَسَرُوا رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَاسْقِنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ حَاجَتُكَ ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ فُدِيَ بِرَجُلَيْنِ فَحَبَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَضْبَاءَ لِرَحْلِهِ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِ الْمَدِينَةِ فَذَهَبُوا بِهِ فِيهَا الْعَضْبَاءُ وَأَسَرُوا امْرَأَةً مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَكَانُوا إِذَا نَزَلُوا قَالَ أَبُو مُحَمَّد ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً إِبِلُهُمْ فِي أَفْنِيَتِهِمْ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ قَامَتْ الْمَرْأَةُ وَقَدْ نُوِّمُوا فَجَعَلَتْ لَا تَضَعُ يَدَيْهَا عَلَى بَعِيرٍ إِلَّا رَغَا حَتَّى أَتَتْ الْعَضْبَاءَ فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ فَرَكِبَتْهَا ثُمَّ تَوَجَّهَتْ قِبَلَ الْمَدِينَةِ وَنَذَرَتْ لَئِنْ اللَّهُ نَجَّاهَا لَتَنْحَرَنَّهَا قَالَ فَلَمَّا قَدِمَتْ عُرِفَتْ النَّاقَةُ فَقِيلَ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَوْا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخْبَرَتْ الْمَرْأَةُ بِنَذْرِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِئْسَمَا جَزَيْتِهَا أَوْ بِئْسَمَا جَزَتْهَا إِنْ اللَّهُ نَجَّاهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ

ነጊሩና ኣሎ [ኣቡ ኑዒም] ነጊሩና ኣሎ [ሓመድ ቢን ዛይድ] ካብ [ኣዩብ] ካብ [ኣቡ ቂላባ] ካብ [ኣቡ ኣል ሙሓላብ] ካብ [ኢምራን ቢን ሑሻይን] ኢሉ፤ ቅድሚ ሕጂ 'ዓድባ` - ስም ናይ ሓዋርያ ገመል - ናይ ሓደ ሰብ ካብ ባኑ ዑቃይል እዩ ነይሩ፡ ድሕሪኡ ምሩኽ ተታሕዘ፡ 'ዓድባ` ድማ ተታሒዙ። ሽዑ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ብእኡ ሓሊፎም፡ እቲ ሰብኣይ ተኣሲሩ ነበረ። እቲ ሰብኣይ ድማ፤ ‘ኣታ መሓመድ ንምንታይ ምሩኽ ሒዝካኒ እታ ቅልጡፍ ጉያ ዝነበረት ገመል ሒዝካኒ? ብርግጽ ናብ እስልምና ኣትየ ኣለኹ'። ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ኢሎም: ‘እቲ እትብሎ ሓቂ እንተኾይኑ: ጉዳይካ ድማ ክትቆጻጸሮ እንተኽኢልካ: ሽዑ ጽቡቕ ዕድል ክትረክብ ኢኻ’ ኢሉ። ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ኢሉ: 'ብሰንኪ ገበናት መሻርኽትኻ - ማለት ጻቂፍ - ኢና ኣሲርናካ'። -ባኒ ጻቂፍ ክልተ ካብ ሰሓባ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ማሪኹዎም ነይሩ- ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ድሕሪኡ ካቦት ተኸዲኑ ኣብ ኣድጊ ተወጢሑ መጺኡ። እቲ እሱር ድማ፤ 'ኦ መሓመድ ጠሚየ ኣለኹ ዝብላዕ ሃበኒ ኣነ ውን ጽምኢ ኣለኒ ዝስተ ሃበኒ'። ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ኢሎም: ‘እዚ እዩ ድሌትኩም!’። ብድሕሪኡ እቲ እሱር ምስ ክልተ ኣዕሩኽቱ ክብጀው ከሎ፡ ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ድማ ንመኪንኡ ንኣልዓድባ` ኣቐመጦ። እዛ ገመል ሓንቲ ካብተን ኣዝየን ቅልጡፍ ምንቅስቓስ ዘለዋ ኣግማል እያ። ሓደ ግዜ እቶም ሙሽሪካውያን ሃንደበት ንመዲና ኣጥቂዖም፣ ኣል ኣድባ` ሓዊሱ ሓያሎ ርእሲ ጥሪት ክወስዱ ክኢሎም፣ ንሓንቲ ሰበይቲ እውን ክማርኹ ክኢሎም፣ ደው ምስ በሉ...' -ኣቡ መሓመድ ከምዚ ይብል፤ ሽዑ -ኢምራን ቢን ሑሻይን- ምሕዳስ ናይቲ ሓዲስ ጠቒሱ፤ ‘ኣብ መረባ ጻንሖቶም ኣግማሎም ይጉርጉሩ ነበሩ። ሓደ ለይቲ እተን ምሩኻት ኣንስቲ ደቂሰን ከለዋ ደው በላ። እታ ሰበይቲ ኢዳ ኣብ ልዕሊ እታ ገመል ኣብ ዘቐመጠትሉ ኩሉ ግዜ እታ ገመል ክሳብ ኣብ ኣልዓድባ` ትበጽሕ ድምጺ ትገብር ነበረት፡ ድሕሪኡ ናብታ ምእዙዝን ምኩርን ገመል ናይ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ትመጽእ ነበረት፡ እታ ሰበይቲ ብኡ ንብኡ ናብ መዲና ገጻ ተወጢሓታ፡ ኣላህ እንተድኣ ኣድሒንዋ ብርግጽ ነታ ገመል ከም እትሓርዳ ቃል ኣተወት። ኢምራን ከምዚ ኢሉ፤ 'ኣብ መዲና ምስ በጽሐት እታ ገመል ተለልያ፤ 'ናይ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ገመል እያ ነይራ'። ሰባት ምስ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ምስ ገመል ምስ ተራኸቡ እታ ሰበይቲ ብዛዕባ ናድዛራ ነገረቶ። ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ኢሎም: 'እቲ ዝሃብካዮ መልሲ ብሓቂ ሕማቕ እዩ ነይሩ'። ወይ ድማ እታ ሰበይቲ ከመይ ዝበለ ሕማቕ መልሲ ሂባ፡ ብሓቂ ኣላህ ኣድሒንዋ ነይሩ፡ ኣብ ክንድኡ ግን ክሓርዳ ደልዩ። ንኣላህ ኣብ ዘይምእዛዝ፡ ከምኡ’ውን ብደቂ ኣዳም ኣብ ዘይውነን ጉዳያት ናድዛር ምፍጻም ኣይፍቀድን’ዩ’።