Imam Darimi : 2337

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُغِيرُ عِنْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَكَانَ يَسْتَمِعُ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ

Na faamatala mai ia i matou [Hajjaj bin Minhal] mai ia [Hammad bin Salamah] mai ia [Thabit] mai ia [Anas] e faapea, o le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) e masani ona osofaʻi faafuasei i le tafa o ata, ma e faalogologo lelei o ia, ma afai e faalogo o ia i le valaau i le tatalo, e taofia o ia, ma afai e le faalogo o ia i le valaau i le tatalo, e osofaʻi o ia.