حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ أَحَدُ بَنِي حَارِثَةَ إِلَى خَيْبَرَ مَعَ نَفَرٍ مِنْ قَوْمِهِ يُرِيدُونَ الْمِيرَةَ بِخَيْبَرَ قَالَ فَعُدِيَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقُتِلَ فَتُلَّتْ عُنُقُهُ حَتَّى نُخِعَ ثُمَّ طُرِحَ فِي مَنْهَلٍ مِنْ مَنَاهِلِ خَيْبَرَ فَاسْتُصْرِخَ عَلَيْهِ أَصْحَابُهُ فَاسْتَخْرَجُوهُ فَغَيَّبُوهُ ثُمَّ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَتَقَدَّمَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ ذَا قِدَمٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَابْنَا عَمِّهِ مَعَهُ حُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَمُحَيِّصَةُ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَكَانَ أَحْدَثَهُمْ سِنًّا وَهُوَ صَاحِبُ الدَّمِ وَذَا قَدَمٍ فِي الْقَوْمِ فَلَمَّا تَكَلَّمَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ قَالَ فَاسْتَأْخَرَ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ثُمَّ هُوَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُسَمُّونَ قَاتِلَكُمْ ثُمَّ تَحْلِفُونَ عَلَيْهِ خَمْسِينَ يَمِينًا ثُمَّ نُسَلِّمُهُ إِلَيْكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ عَلَى مَا لَا نَعْلَمُ مَا نَدْرِي مَنْ قَتَلَهُ إِلَّا أَنَّ يَهُودَ عَدُوُّنَا وَبَيْنَ أَظْهُرِهِمْ قُتِلَ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَبُرَءَاءُ مِنْ دَمِ صَاحِبِكُمْ ثُمَّ يَبْرَءُونَ مِنْهُ قَالُوا مَا كُنَّا لِنَقْبَلَ أَيْمَانَ يَهُودَ مَا فِيهِمْ أَكْبَرُ مِنْ أَنْ يَحْلِفُوا عَلَى إِثْمٍ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ بِمِائَةِ نَاقَةٍ

Esan digu [Muhammad bin Abdullah Ar Raqasyi]-k esan digu [Yazid bin Zurai'-k] esan digu [Muhammad bin Ishaq-ek] esan digu [Busyair bin Yasar]-ek [Sahl bin Abu Hatsmah-etik] esan duela; Abdullah bin Sahl - Bani Harithah-eko bat - Khaibarrera joan zela bere jendeko hainbat lagunekin. Khaibarren zitalak hartu nahi zituzten. Sahl bin Abu Hatsmah-k esan zuen: 'Orduan Abdullah bin Sahl hil zuten eta eztarria moztu eta Khaibarren putzu batera bota zuten. Orduan, bere lagunek laguntza eske oihu egin zuten, bere gorpua atera eta lurperatu ondoren, Medinako Ala-ren Mezulariarengana (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) joan ziren, gero bere anaia, Abdurrahman bin Sahl - Ala-ren Mezulariarenkin (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) denbora luzez egon zen - bere bi osabak, Huwayyishah eta Muhayyishah, berarengana etorri ziren, Abdurrahmanek hitz egin zuen - haien artean gazteena zen, odolaren eskubidea zuena eta haien aurretik Islama besarkatu zuena - Hitz egin zuenean, Ala-ren Mezulariak (bakea eta Ala-ren bedeinkapenak berarengana) esan zuen: 'Hitz egin dezala lehenengo pertsona zaharragoak, hitz egin dezala lehenengo pertsona zaharragoak', esan zuen Sahl bin Abu Hatsmah-ek; 'Orduan Abdurrahman erretiratu zen eta Huwayyishah eta Muhayyishah hitz egin zuten, eta ondoren hitz egin zuen'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Hiltzen duen pertsona bat izendatu al dezakezu, eta gero berrogeita hamar aldiz zin egin haren gainean, eta gero pertsona hori emango dizugu". Esan zuten: "Alaren Mezularia, ezin dugu zin egin ez dakigun zerbaiten aurka, ez dakigu nork hil duen. Juduak gure etsaiak dira, eta haien artean edonor hilko du". Esan zuen: "Alaren izenean zin egiten al dizute, zuen lagunen odoletik libre egoteko?" Esan zuten: "Juduen zina, ez dago haientzat bekatuaren aurkako zina egitea baino gauza handiagorik". Sahl bin Abu Hatsmah-ek esan zuen; orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ehun gamelurekin libratu zuen.