Imam Bukhari : 3963

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَقَالَ لِي أَبُو قِلَابَةَ أَلَا تَلْقَاهُ فَتَسْأَلَهُ قَالَ فَلَقِيتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ كُنَّا بِمَاءٍ مَمَرَّ النَّاسِ وَكَانَ يَمُرُّ بِنَا الرُّكْبَانُ فَنَسْأَلُهُمْ مَا لِلنَّاسِ مَا لِلنَّاسِ مَا هَذَا الرَّجُلُ فَيَقُولُونَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ أَوْحَى إِلَيْهِ أَوْ أَوْحَى اللَّهُ بِكَذَا فَكُنْتُ أَحْفَظُ ذَلِكَ الْكَلَامَ وَكَأَنَّمَا يُقَرُّ فِي صَدْرِي وَكَانَتْ الْعَرَبُ تَلَوَّمُ بِإِسْلَامِهِمْ الْفَتْحَ فَيَقُولُونَ اتْرُكُوهُ وَقَوْمَهُ فَإِنَّهُ إِنْ ظَهَرَ عَلَيْهِمْ فَهُوَ نَبِيٌّ صَادِقٌ فَلَمَّا كَانَتْ وَقْعَةُ أَهْلِ الْفَتْحِ بَادَرَ كُلُّ قَوْمٍ بِإِسْلَامِهِمْ وَبَدَرَ أَبِي قَوْمِي بِإِسْلَامِهِمْ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ جِئْتُكُمْ وَاللَّهِ مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقًّا فَقَالَ صَلُّوا صَلَاةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا وَصَلُّوا صَلَاةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَلْيُؤَذِّنْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْثَرُكُمْ قُرْآنًا فَنَظَرُوا فَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ أَكْثَرَ قُرْآنًا مِنِّي لِمَا كُنْتُ أَتَلَقَّى مِنْ الرُّكْبَانِ فَقَدَّمُونِي بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَأَنَا ابْنُ سِتٍّ أَوْ سَبْعِ سِنِينَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ كُنْتُ إِذَا سَجَدْتُ تَقَلَّصَتْ عَنِّي فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْحَيِّ أَلَا تُغَطُّوا عَنَّا اسْتَ قَارِئِكُمْ فَاشْتَزَوْا فَقَطَعُوا لِي قَمِيصًا فَمَا فَرِحْتُ بِشَيْءٍ فَرَحِي بِذَلِكَ الْقَمِيصِ

Wedi dweud wrthym [Sulaiman bin Harb] Wedi dweud wrthym [Hammad bin Zaid] gan [Ayyub] gan [Abu Qilabah] gan [Amr bin Salamah] dywedodd, dywedodd Abu Qilabah wrthyf: 'Oni wnaethoch chi gyfarfod ag Abu Qilabah a gofyn iddo? Felly gofynnais i Abu Qilabah a dywedodd: 'Roedden ni wrth ffynnon lle'r oedd pobl yn mynd heibio, roedd marchogion yn aml yn mynd heibio i ni, felly gofynnon ni iddyn nhw: 'Beth ddigwyddodd i'r bobl, a beth yw'r newyddion go iawn am y dyn - sy'n golygu Muhammad -?' Atebasant: Mae ef - Muhammad - wedi cyfaddef bod Allah wedi'i anfon a rhoi datguddiad iddo, rhoddodd Allah ddatguddiad iddo felly. Ac rwy'n fwy cyfarwydd â'r sgwrs honno. Roedd fel pe bai'r sgwrs wedi creu argraff arnaf yn fy nghalon a bod yr Arabiaid yn beirniadu eu buddugoliaeth oherwydd Islam. Yna dywedon nhw; 'Gadewch ef - Muhammad - a'i bobl, os yw'n ennill yn erbyn ei bobl, mae'n golygu ei fod yn Broffwyd gonest mewn gwirionedd sallallaahu 'alaihi wasallam, pan stopiodd y rhai a gyflawnodd y fuddugoliaeth - y Mwslimiaid - am ychydig ac yna gadael, brysiodd pob clan i ffwrdd gyda'u Islam, a rhuthrodd fy nhad i gyfarfod â'm pobl gyda'u Islam, pan ddaeth fy nhad, dywedodd: 'Wrth Allah, rwyf newydd gyfarfod â'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a dywedodd: 'Gweddïwch eich gweddïau yn y fath fodd, ar y fath amser. Pan ddaw'r amser gweddi, gadewch i un ohonoch wneud yr alwad i weddïo, a gadewch i'r un sy'n eich arwain gofio llawer o'r Coran. Yna edrychasant ar ei gilydd yn agos, ac nid oedd neb wedi cofio'r Coran yn well na fi oherwydd cyfarfûm â'r gyrrwr, felly yna gofynasant i mi ddod ymlaen - i arwain y weddi o'u blaenau - er mai dim ond chwech neu saith oed oeddwn i ar y pryd, ar y pryd roeddwn i'n gwisgo brethyn pan oeddwn yn ymostwng, roedd y brethyn wedi'i ddatgelu oddi wrthyf.' Felly gwnaeth un o ferched y pentref awgrym; 'Oni ddylech chi orchuddio anws eich arbenigwyr qira'ah?' Felly fe wnaethon nhw brynu a thorri'r wisg i mi ar unwaith, fel na allai dim gyfateb i'm llawenydd na'm cyffro am y wisg.