इमाम दारिमी : 2173

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الْبَيَاضِيِّ قَالَ كُنْتُ امْرَأً أُصِيبُ مِنْ النِّسَاءِ مَا لَا يُصِيبُ غَيْرِي فَلَمَّا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ خِفْتُ أَنْ أُصِيبَ فِي لَيْلِي شَيْئًا فَيَتَتَابَعَ بِي ذَلِكَ إِلَى أَنْ أُصْبِحَ قَالَ فَتَظَاهَرْتُ إِلَى أَنْ يَنْسَلِخَ فَبَيْنَا هِيَ لَيْلَةً تَخْدُمُنِي إِذْ تَكَشَّفَ لِي مِنْهَا شَيْءٌ فَمَا لَبِثْتُ أَنْ نَزَوْتُ عَلَيْهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ خَرَجْتُ إِلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ وَقُلْتُ امْشُوا مَعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نَمْشِي مَعَكَ مَا نَأْمَنُ أَنْ يَنْزِلَ فِيكَ الْقُرْآنُ أَوْ أَنْ يَكُونَ فِيكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَةٌ يَلْزَمُنَا عَارُهَا وَلَنُسْلِمَنَّكَ بِجَرِيرَتِكَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ خَبَرِي فَقَالَ يَا سَلَمَةُ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ قَالَ يَا سَلَمَةُ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ قَالَ يَا سَلَمَةُ أَنْتَ بِذَاكَ قُلْتُ أَنَا بِذَاكَ وَهَا أَنَا صَابِرٌ نَفْسِي فَاحْكُمْ فِيَّ مَا أَرَاكَ اللَّهُ قَالَ فَأَعْتِقْ رَقَبَةً قَالَ فَضَرَبْتُ صَفْحَةَ رَقَبَتِي فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَصْبَحْتُ أَمْلِكُ رَقَبَةً غَيْرَهَا قَالَ فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قُلْتُ وَهَلْ أَصَابَنِي الَّذِي أَصَابَنِي إِلَّا فِي الصِّيَامِ قَالَ فَأَطْعِمْ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ سِتِّينَ مِسْكِينًا فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ بِتْنَا لَيْلَتَنَا وَحْشَى مَا لَنَا طَعَامٌ قَالَ فَانْطَلِقْ إِلَى صَاحِبِ صَدَقَةِ بَنِي زُرَيْقٍ فَلْيَدْفَعْهَا إِلَيْكَ وَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَكُلْ بَقِيَّتَهُ أَنْتَ وَعِيَالُكَ قَالَ فَأَتَيْتُ قَوْمِي فَقُلْتُ وَجَدْتُ عِنْدَكُمْ الضِّيقَ وَسُوءَ الرَّأْيِ وَوَجَدْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّعَةَ وَحُسْنَ الرَّأْيِ وَقَدْ أَمَرَ لِي بِصَدَقَتِكُمْ

हे आम्हाला [ज़कारिया बिन 'अदी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला बिन इद्रीस] यांच्याकडून, त्यांनी [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून, त्यांनी [मुहम्मद बिन 'अमर] यांच्याकडून, त्यांनी [सुलेमान बिन यासार] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [सलामा बिन शख्र अल-बयाधी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी इतर लोकांच्या विपरीत, जो माझे पत्नीशी वारंवार संभोग करायचा. जेव्हा रमजानचा महिना सुरू झाला, तेव्हा मला माझ्या रात्री संभोग केल्यामुळे तो सकाळपर्यंत चालू राहील का याची काहीशी काळजी वाटू लागली. म्हणून मी रमजानच्या शेवटपर्यंत माझ्या पत्नीवर झिहार जाहीर केले. मध्यरात्री ती माझी मदत करत होती; अचानक तिला काहीतरी प्रकट झाले, आणि लगेचच मी तिला संभोग केला. दुसऱ्या दिवशी सकाळी मी माझ्या लोकांकडे गेलो आणि त्यांना हे सांगितले, 'माझ्यासोबत चला, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटूया!' त्यांनी म्हटले, 'नाही, अल्लाहच्या शपथाने, आम्ही तुझ्यासोबत जाणार नाही.' आम्हाला भीती आहे की कुरआनचा एक आयत तुझ्याबद्दल अवतरित होऊ शकतो, किंवा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून तुझ्याबद्दल एखादी घोषणा होऊ शकते, ज्याची लाज आम्हाला भोगावी लागेल. खरोखरच, आम्ही तुला तुझ्या पापांसह सोडून देतो." शेवटी, मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेलो आणि मला घडलेल्या बातमीची त्यांना माहिती दिली. त्यांनी विचारले: "अरे सलामाह, हे तू केलेस का?" मी म्हणालो: "होय, मीच केले आहे." त्यांनी विचारले: 'हे सलामाह, तू हे केलेस का?' मी उत्तर दिले: 'होय, मीच केले आहे.' त्यांनी पुन्हा विचारले: 'हे सलामाह, तू हे केलेस का?' मी उत्तर दिले: 'होय, मीच केले आहे. मला स्वतःवर संयम धरता आला आहे, त्यामुळे अल्लाहने तुम्हाला जे दाखवले आहे ते माझ्यासाठी ठरवा." त्याने सांगितले: "गुलाम मुक्त कर." सलामाह म्हणाला: "मी माझ्या मानच्या मागच्या भागावर हात फिरवला आणि म्हणालो: 'त्याच्या शपथे ज्याने तुम्हाला सत्यासह पाठवले आहे, आज सकाळी त्याच्याशिवाय माझा दुसरा कोणताही गुलाम नव्हता.'" त्याने म्हटले: "सलग दोन महिने उपवास करा!" मी म्हणालो: "मला काहीच होत नाही, जेव्हा मी उपवास केलेला नसतो." त्याने म्हटले: "एक वासक खजूर देऊन साठ गरिबांना जेवण द्या." मग मी म्हटले, "त्याच्या शपथे ज्याने तुम्हाला सत्य घेऊन पाठवले आहे, खरोखरच आम्ही रात्र अन्नशिवायच घालवली." त्याने म्हटले, "बनी जुराय्क यांच्या दानरक्षकाकडे जा; त्याला ते तुला देऊ दे, आणि एका वासाक खजूरने साठ गरिबांना जेवण दे, आणि उरलेले तुझ्या कुटुंबासह खा." सलामाह म्हणाले: "मग मी माझ्या लोकांकडे गेलो आणि म्हणालो: 'मला तुमच्यात कष्ट आणि द्वेष आढळला, आणि मला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे सुलभता आणि सौहार्द आढळले; त्यांनी आदेश दिला आहे की मला तुमचे दान द्यावे.'"