Persusuan yang Menjadikan Mahram Hanyalah Persusuan karena Lapar

Imam Darimi : 2156

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا رَجُلٌ فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ وَكَأَنَّهُ كَرِهَ ذَلِكَ فَقُلْتُ إِنَّهُ أَخِي مِنْ الرَّضَاعَةِ فَقَالَ انْظُرْنَ مَا إِخْوَانُكُنَّ فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنْ الْمَجَاعَةِ

A nus è stât ripuartât che [Abu Al Walid Ath Thayalisi] al à contât [Syu’bah] di [Ash’ath bin Sulaim] di [so pari] di [Masruq] di [’Aisyah] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lu veve cjatât, intant che dongje di lui al jere un om, daspò lui nol jere content che la sô muse e no fos cambiade come se. Alore o ai dit; “Invezit al è il to fradi di mieç”. Al disè: ‘Viôt cui che a son i to fradis, invezit il lat al seno al è par vie de fam’.