Imam Darimi : 2133

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سُئِلْتُ عَنْ الْمُتَلَاعِنَيْنِ فِي إِمَارَةِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ قَالَ فَقُمْتُ حَتَّى أَتَيْتُ مَنْزِلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَقُلْتُ لِلْغُلَامِ اسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّهُ قَائِلٌ لَا تَسْتَطِيعُ أَنْ تَدْخُلَ عَلَيْهِ قَالَ فَسَمِعَ ابْنُ عُمَرَ صَوْتِي فَقَالَ ابْنُ جُبَيْرٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ ادْخُلْ فَمَا جَاءَ بِكَ هَذِهِ السَّاعَةَ إِلَّا حَاجَةٌ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْذَعَةَ رَحْلِهِ مُتَوَسِّدٌ مِرْفَقَةً أَوْ قَالَ نُمْرُقَةً شَكَّ عَبْدُ اللَّهِ حَشْوُهَا لِيفٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلَاعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلَانٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ أَحَدَنَا رَأَى امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى أَمْرٍ عَظِيمٍ وَإِنْ تَكَلَّمَ فَمِثْلُ ذَلِكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَقَامَ لِحَاجَتِهِ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدْ ابْتُلِيتُ بِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ الَّتِي فِي سُورَةِ النُّورِ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ } حَتَّى خَتَمَ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ قَالَ فَدَعَا الرَّجُلَ فَتَلَاهُنَّ عَلَيْهِ وَذَكَّرَهُ بِاللَّهِ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ دَعَا الْمَرَأَةَ فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَدَعَا الرَّجُلَ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ { وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ } ثُمَّ أُتِيَ بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ { وَالْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ } ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا

A y’a fɔ an ye [Yazid bin Harun] y’a fɔ an ye [Abdul Malik bin Suleman] a ko; N y’a mɛn [Sayidi bin Zubayiri] b’a fɔra ko; N’ ɲiningara mɔgɔ fila koo la minw tun be li’an kɛ ɲɔgɔn na Mush’ab bin Az Zubair ka ɲɛminɛli wagati la, yala u farala ɲɔgɔn kan wa?’ N m’a lɔn n bena min fɔ. O kɔ, n wulila ka na [Abdullah bin Umar] ka soo, n ko jɔɔn dɔ ma ko; ‘I ka sira ɲini n fɛ k’a ye! ’ Jɔncɛ y’a jaabi ko; ‘Tiɲɛ na, a ko; ‘I tɛ se k’a sɔrɔ’. Ibnu Umar ye ne ka kumakan mɛn tuma min na, a ko; ‘E lo ye Ibn Jubair ye wa?’ Ne k’a jaabi ko; ‘Ɔnhɔn, o lo’. Ibnu Umar ko; ‘Aw ka don, aw tɛ na wagati ɲɔgɔnw na fo ni mako be yen’. O kɔ, n y’a kunbɛn k’a ye a b’a ka mɔbili ka sɔgɔlan yɛlɛla kunbilanan dɔ kan - Abdullah tun be sigasiga hadisi sɛbɛnni na - min tun fanin be nɔgɔ la. O kɔ, ne ko; ‘E Abu Abdurrahman, yala mɔgɔ fila minw be li’an kɛ, olu be danfara u ni ɲɔgɔn cɛ wa?’ Ibnu Umar ko; ‘Subhana, ɔnhɔn. Tiɲɛ na, mɔgɔ fɔlɔ min ye ɲiningali kɛ nin koo la, o ye Fulan ye, o kɔfɛ a ko; ‘E Ala ka ciden, Ala ka duba ni foli kɛ i ye, e ka miiriya ye mun ye n’an dɔ y’a muso ye a be koo jugu dɔ kɛra, a ka kan ka mun kɛ? N’a y’a makumu o tuma na a be kumabali fɔ koobaw la, nka n’a y’a daminɛ ka kuma, o tuma na a be ten fana’. Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam y’a makumu, a ma foyi fɔ, o kɔ, a wulila ka koo dɔ kɛ. Wagati dɔɔni o kɔ, o cɛɛ nana cira sallallaahu alayihi wasallam fɛ k’a fɔ ko; ‘E Ala ka ciden, tiɲɛ na, ne ye min ɲini i fɛ, o kɛra ne ye’. Ibn Umar y’a fɔ tugun ko; ‘O kɔ, Ala Ta’ala ye ayata nin jigi sura An Nur kɔnɔ: Ani minw b’u ka musow jalaki -jinɔya la-’ QS An Nur; 6 ka taga se a laban ma. Ibn Umar y’a fɔ tugun ko; O kɔfɛ a ye cɛɛ wele ka aaya kalan a ye, a y'a hakili jigi Ala la k'a fɔ a ye ko ɲangili min be diɲɛ kɔnɔ, o ka nɔgɔ ka tɛmɛ ɲangili min be sɔrɔ saya la. O kɔ, a ko; ‘Ne ma ngalon tigɛ a la’. O kɔ, a ye muso weele - a muso -, k’a ladi k’a hakili jigi k’a fɔ a ye ko ɲangili min be diɲɛ kɔnɔ, o ka nɔgɔ ka tɛmɛ ɲangili min be sɔrɔ lahara la’. Muso - a muso - ko; ‘Min y’i ci ni tiɲɛ ye, ale lo y’a fɔ ko a ye ngalon tigɛ’. A labanna ka cɛɛ wele, o kɔ, a ye kali siɲɛ naani Ala tɔgɔ la ko ale be tiɲɛtigiw cɛma, ani siɲɛ duurunan ko Ala ka dangali bena ben a kan n’a be galontigɛlaw cɛma, o kɔ, muso nana ani a ye kali siɲɛ naani Ala tɔgɔ la ko ale bena kɛ ale ye ani ko ale bena kɛ mɔgɔ duurunanw cɛma. ni a tun bɛ cantigiw cɛ ra. O kɔ, a y’u fila bɔ ɲɔgɔn na.’