Imam Darimi : 2118

أَخْبَرَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَلَّامٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةً فَأَعْجَبَتْهُ فَأَتَى سَوْدَةَ وَهِيَ تَصْنَعُ طِيبًا وَعِنْدَهَا نِسَاءٌ فَأَخْلَيْنَهُ فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ قَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ رَأَى امْرَأَةً تُعْجِبُهُ فَلْيَقُمْ إِلَى أَهْلِهِ فَإِنَّ مَعَهَا مِثْلَ الَّذِي مَعَهَا

موږ ته [قبيشه] خبر راکړی دی [سفيان] له [ابو اسحاق] څخه له [عبدالله بن حلم] څخه له [عبدالله بن مسعود] څخه روايت کړی دی، هغه وويل: رسول الله صلی الله عليه وسلم يو ځل يوه ښځه وليده چې هغه يې ډېر خوښاوه، بيا سمدلاسه سودا ته لاړ، په داسې حال کې چې هغه عطر جوړاوه، او هغه له څو ښځو سره وه، بيا يې هغه له ځان سره پرېښود تر هغه چې هغه خپله هيله پوره کړه. بيا يې وويل: هر سړی چې يوه ښځه وويني چې هغه يې خوښوي، نو سمدلاسه دې خپلې ښځې ته لاړ شي، په حقيقت کې د هغه ښځه هغه څه لري چې ښځه يې لري.